Sygn. akt III KO 63/20
POSTANOWIENIE
Dnia 29 lipca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie R. D.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2020 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 marca 1992 r. (sygn. akt II AKa (…)),
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej
bezzasadności.
UZASADNIENIE
Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, pismo procesowe nie podlega procedurze uzupełnienia jego braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku nie ogranicza się przy tym wyłącznie do tych wypadków, w których we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania. Użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu "w szczególności" nie pozostawia wątpliwości, że jest to wskazanie przykładowe. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego (zob. odpowiednio w przedmiocie interpretacji pojęcia "oczywistej bezzasadności kasacji" postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2006 r., IV KK 330/06, R-OSNKW 2006, poz. 1822 oraz z dnia 22 października 2008 r., V KK 98/08, LEX nr 469197).
Wniosek R. D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) (sygn. akt II AKa (…)) nie zawiera żadnych argumentów, z których wynikać mogłoby zaistnienie przesłanek przewidzianych w kodeksie postępowania karnego do wznowienia postepowania. Skazany kwestionuje prawidłowość przyjętej kwalifikacji prawnej oraz zarzuca fałszerstwo dokumentów.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.