III KO 37/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 marca 2025 r.
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w sprawie P. P.
oskarżonego z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 marca 2025 r.,
wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. akt II K 85/24
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu
w Przemyślu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie,
w sprawie sygn. akt II K 85/24, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie,
w trybie art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, sprawy oskarżonego P. P..
W uzasadnieniu postanowienia o wystąpieniu wskazano, że osobą, ściśle
powiązaną ze spółką N. sp. z o.o., której prezesem był oskarżony, był także X. Y..
Ten ostatni, jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, jest byłym małżonkiem
wiceprezesa Sądu Rejonowego w Rzeszowie X.1 Y.1 , z którą sędziowie Sądu
Okręgowego w Rzeszowie pozostają w relacjach towarzyskich i zawodowych.
III KO 37/25
2
Jednocześnie, podkreślono, że zawisłe w przeszłości w Sądzie Okręgowym i
Rejonowym w Rzeszowie sprawy z udziałem X. Y. również były przekazywane do
rozpoznania do innych sądów równorzędnych. W ocenie wnioskującego Sądu
sytuacja tego rodzaju może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o
braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie w
sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Okręgowego w Rzeszowie jest zasadny i zasługuje na
uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w
przepisie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo
od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1
Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru
sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.
Jak wskazano w postanowieniu ze sprawą powiązany jest były małżonek
wiceprezesa Sądu Rejonowego w Rzeszowie, z którym zarówno sędziowie Sądu
Rejonowego, jak i Okręgowego utrzymują relacje zawodowe i koleżeńskie.
Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby zatem rodzić podejrzenia, co
do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia.
Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak
obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona
rozpoznana przez inny Sąd Okręgowy. Stanowisko takie jest zgodne z
dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7
czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą
argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia Sądu właściwego
miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy, uznać należało, że dobro wymiaru
sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu
sądowi równorzędnemu. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był
Sąd Okręgowy w Przemyślu, do którego ewentualny dojazd stron nie powinien
stanowić przeszkody.
Z tych też wzgledów orzeczono jak w sentencji.
III KO 37/25
3
[J.J.]
[r.g.]
