III KO 32/18

Sygn. akt III KO 32/18

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie A.P.

skazanego z art. 148 § 1 k.k. i in.

na posiedzeniu w Izbie Karnej

w dniu 10 kwietnia 2018 r.

w przedmiocie rozważenia oczywistej bezzasadności wniosku skazanego

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II AKa […]/14, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II K […]/14

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić oczywistą bezzasadność wniosku i odmówić jego przyjęcia.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II K […]/14, uznał A.P. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 148 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k. oraz art. 244 k.k. i po wymierzeniu kar jednostkowych orzekł wobec niego karę łączną 12 lat pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Apelacyjny w G. wyrokiem z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II AKa […]/14, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

W dniu 27 lutego 2018 r. skazany A.P. złożył sporządzone przez siebie pismo, z którego treści wynika, że zawiera jego osobisty wniosek o wznowienie postępowania. Osobnymi pismami (daty wpływu do Sądu Okręgowego w T.: 27 lutego i 19 marca 2018 r.) zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu, należy przyjąć, że w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie skazany utrzymuje, że pokrzywdzony R.J. zmarł nie na skutek jego przestępczego zachowania, ale z powodu nieudolnego, brutalnie wykonywanego przez ratowników medycznych masażu serca.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W myśl 545 § 3 k.p.k. Sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że złożony przez skazanego A.P. kolejny wniosek o wznowienie postępowania jest dotknięty brakiem formalnym, bowiem zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. powinien zostać sporządzony i podpisany przez podmiot fachowy – obrońcę. Zbędne było jednak wzywanie skazanego do usunięcia tego braku, jak też procedowanie w przedmiocie wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, jest bowiem widoczne, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności.

Skazany nie podał żadnych okoliczności, które nie byłyby znane orzekającym w jego sprawie sądom, jak też nie powołał się na którąkolwiek z podstaw wznowienia postępowania ujętych w rozdziale 56. Kodeksu postępowania karnego. Tożsamą argumentację, mającą przekonać o niezasadności jego skazania, przedstawiał wcześniej i była one przedmiotem uwagi Sądu Najwyższego w aspekcie istnienia przesłanek do wznowienia postępowania (zob. odmawiające przyjęcia wniosków o wznowienie postanowienia tego Sądu: z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt III KO[…]/16; z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt III KO[…]/17).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

a.ł.