III KO 243/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 kwietnia 2026 r.
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie skazanego K.K.
w przedmiocie wznowienia postępowania
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 1 kwietnia 2026 r.,
wniosku SSN W.W. o wyłączenie od rozpoznania sprawy
o sygn. akt III KO 243/25
na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł :
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego W.W. od udziału w
rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KO 243/25.
UZASADNIENIE
W dniu 11 lutego 2026 r. SSN W.W., powołując się na przepisy art. 42 § 1
k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k., złożył wniosek o wyłączenie go „od udziału w
sprawie III KO 243/25 (rozpoznanie wniosku skazanego K.K. – sygnalizacji z
urzędu – o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. II AKa 339/24)”. Wnioskodawca w
części motywacyjnej podał, że jako sędzia sprawozdawca brał udział w
rozpoznaniu kasacji obrońcy jednego ze skazanych (A.G.) od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 339/24, którym
utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji także w zakresie skazanego K.K.
III KO 243/25
2
Postępowanie kasacyjne w tej sprawie zakończyło się wydaniem przez Sąd
Najwyższy wyroku w dniu 28 stycznia 2026 r., którym uchylono ww. wyrok Sądu
Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r. „w zaskarżonym zakresie
(w odniesieniu do A.G.)”. SSN W.W. wskazał, że powyższa okoliczność „może
powodować w odbiorze zewnętrznym wątpliwości, o których mowa w art. 42 § 1
k.p.k., bowiem biorąc udział w składzie Sądu Najwyższego rozpoznającym kasację
skazanego A.G., przedmiotem oceny Sądu była także kwestia ewentualnego
wystąpienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, co z kolei jest
przedmiotem wniosku K.K. o wznowienie postępowania”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek należało uznać za zasadny.
Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k., „[s]ędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
bezstronności w danej sprawie”. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż oceny zaistnienia
przesłanek wskazanych w ww. przepisie należy dokonywać każdorazowo w
kontekście uwarunkowań konkretnego przypadku. Jak zaś wynika z realiów sprawy
dotyczącej skazanego K.K., SSN W.W. zasiadał w składzie Sądu Najwyższego,
który rozpoznał kasację innego współskazanego w sprawie zakończonej wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r. (sygn. akt II AKa 339/24).
Choć powodem wydania przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia kasatoryjnego było
naruszenie standardu kontroli odwoławczej (zob. uzasadnienie wyroku SN z dnia
28 stycznia 2026 r., III KK 428/25), to jednak na gruncie przedmiotowej sprawy
sędzia wnioskujący (wówczas jako członek składu orzekającego) wyraził już swoją
ocenę prawną na temat możliwego wystąpienia uchybień określonych w art. 439 §
1 k.p.k. (badanych przez sąd kasacyjny z urzędu niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia) – a tej
właśnie problematyki dotyczy pismo skazanego K.K., zarejestrowane w Sądzie
Najwyższym pod sygn. akt III KO 243/25.
W tym stanie rzeczy podzielić należy stanowisko, że przy rozpoznawaniu
zasadności rzeczonego pisma K.K. w Sądzie Najwyższym z udziałem SSN W.W.,
mogą zaistnieć w odbiorze społecznym (u postronnego, obiektywnego
III KO 243/25
3
obserwatora) wątpliwości w zakresie bezstronności tego sędziego przy powtórnym
rozpoznawaniu tej samej kwestii w sprawie zakończonej tym samym wyrokiem.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, zasadnym było wyłączenie SSN
W.W. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KO 243/25.
[WB]
[a.ł]
