III KO 23/16

Sygn. akt III KO 23/16

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Józef Szewczyk
‎SSN Dariusz Świecki

Protokolant Łukasz Biernacki

w sprawie K. P.
‎skazanego z art. 148 § 1 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,
‎w dniu 22 czerwca 2016 r.,
‎wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2012r, sygn. II AKa …/12, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 stycznia 2012r., sygn. akt IV K …/19;

postanowił:

1. oddala wniosek o wznowienie postępowania;

2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

W złożonym wniosku o wznowienie postępowania obrońca skazanego K. P., jako przyczynę i podstawę postulowanego wznowienia, wskazał przepis art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., podnosząc, że przeprowadzone w sprawie K. P. postępowanie powinno być wznowione, bowiem w toku jego procedowania popełnione zostało przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym, mające ścisły związek ze sprawą, a także bezpośredni wpływ na treść orzeczenia. Uzasadniając swoje stanowisko autor wniosku powołał się na wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 24 czerwca 2011 r., sygn. akt IX K …/11, mocą którego M. K. skazany został za przestępstwo z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Prokurator Prokuratury Krajowej, ustosunkowując się do wniosku o wznowienie postępowania, pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wniósł o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wznowienie postępowania nie jest zasadny.

Określona w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. podstawa wznowienia postępowania wymaga spełnienia warunków określonych w art. 541 k.p.k. oraz wykazania, iż istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia. Warunek określony w art. 541 k.p.k. został spełniony – istotnie prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 24 czerwca 2011 r., sygn. akt IX K …/11, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt V Ka …/11, M. K. uznany został za winnego tego, że w okresie od dnia 24 lipca 2007 r. do dnia 16 października 2007 r. w L., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a mającego na celu uchronienie R. W. przed odpowiedzialnością karną za zarzucane mu współdziałanie w popełnieniu zabójstwa P. M., będąc każdorazowo uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, składając w toku postępowania przygotowawczego, prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w L. za numerem VI Ds. …/07/s zeznania, mające służyć w nim za dowód, zeznał w ich toku nieprawdę, a to co do faktu alibi podejrzanego R. W., tj. przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za co skazano go na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, nadto na mocy art. 71 § 1 k.k. orzeczono karę grzywny.

Oceniając zasadność wniosku o wznowienie należy odwołać się do materiałów postępowania sądowego w sprawie IV K …/10 Sądu Okręgowego w L. oraz postępowania przygotowawczego Prokuratury Okręgowej w L., sygn. akt V Ds. …/09/s.

W toku rozprawy przed Sądem Okręgowym w L. zeznania świadka M. K. były przez ten Sąd weryfikowane w zakresie występujących w nich sprzeczności, zaś kwestia rozbieżności zeznań tego świadka co do przebiegu zdarzenia wieczorem dnia 6 lipca 2007 r., jego kontaktów z R. W., została przez Sąd szczegółowo przeanalizowana w uzasadnieniu wyroku (k. 12147 - 12148). Ustalenia i oceny Sądu I instancji były kwestionowane w apelacji obrońcy oskarżonego K. P. W uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego odniesiono się do kwestii wiarygodności zeznań świadka M. K. i ich wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie (k. 12480 – 12481). Oczywiste jest, że dowód ten nie stanowił podstawy ustaleń faktycznych dotyczących sprawstwa zabójstwa.

Z kolei, z treści uzasadnienia prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie V Ds. …/09/s, wynika jednoznacznie, że podstawowym argumentem przemawiającym za umorzeniem były okoliczności nie związane z treścią zeznań M. K., lecz wynikające z innych przeprowadzonych w sprawie dowodów, wykluczających udział R. W. w zabójstwie.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że przestępstwo popełnione przez M. K. nie odnosiło się w żadnej mierze do sytuacji procesowej K. P. Oczywistym jest zatem, że w sprawie brak podstaw do przyjęcia, że zaistniała realna, rzeczywista możliwość wpływu tego przestępstwa na treść zapadłego orzeczenia.

Z tych motywów Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania.

kc