III KO 186/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 7 stycznia 2026 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie P.R.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
w dniu 7 stycznia 2026 r.
wniosku skazanego
w przedmiocie wznowienia postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa 33/18
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie
z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II K 54/17
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku skazanego o
postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.
wznowienie
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 3 października 2025 r. skazany P.R. wniósł o wyznaczenie
obrońcy z urzędu „celem wywiedzenia wznowienia postępowania i najwyższego
środka zaskarżenia wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Koszalinie o sygn.
akt II K 54/17”. W rzeczonym piśmie skazany podał, że nie stać go na ustanowienie
obrońcy z wyboru, wcześniej zaś wyznaczony mu obrońca z urzędu w
III KO 186/25
2
postępowaniu wznowieniowym „nie zagłębił się w głąb akt” i sugerował skazanemu
złożenie wniosku o ułaskawienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wobec oczywistej bezzasadności wniosku skazanego należało odmówić jego przyjęcia.
Niewątpliwie, przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o wznowienie jest kwestia
istnienia podstaw do wznowienia postępowania. Te zaś określone zostały w art. 540 k.p.k., art. 540
a k.p.k. i 540 b k.p.k., przy czym katalog ten ma charakter zamknięty. Z kolei przepis art. 545 § 3
k.p.k. wprowadza obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania,
złożonego osobiście przez stronę, pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny, a zatem
czy nie zaistniała sytuacja, w której we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności
będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania,
albo też wniosek ten oparto na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach
rozdziału 56 k.p.k.
Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skazany nie tylko bowiem nie wskazał
żadnych podstaw, które klasyfikować by było można pod podstawy do wznowienia postępowania,
ale też nie przywołał, choćby w uzasadnieniu wniosku, konkretnych argumentów odpowiadających
przesłankom do wznowienia postępowania (podstaw wznowieniowych). Warto również zauważyć,
że obrońca z urzędu wyznaczony P. R. przez Sąd Najwyższy w postępowaniu w sprawie III KO 18/25
celem zbadania istnienia podstaw do wznowienia postępowania karnego w niniejszej sprawie,
sporządził opinię o braku podstaw do złożenia takiego wniosku, a skazany cały czas domaga się
wznowienia postępowania, nie identyfikując podstaw do wdrożenia takiego postępowania, co
skutkowało ostatnio wydanymi postanowieniami w sprawach III KO 114/25 (postanowienie z dnia
13 listopada 2025 r.) oraz III KO 154/25 (postanowienie z dnia 22 października 2025 r.).
Z uwagi zatem na oczywistą bezzasadność wniosku sporządzonego osobiście przez skazanego
zasadnym jest odmówienie jego przyjęcia bez wzywania go do usunięcia braków formalnych
złożonego pisma.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
