ZARZĄDZENIE

Dnia 29 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Bednarek

Dnia 29 maja 2024 r. sędzia Sądu Najwyższego Małgorzata Bednarek, po zapoznaniu się z pismem adwokata A. M., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKzw 1299/23

stwierdzam, że brak jest podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego powyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.)

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z 4 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt V Kow 490/23 uchylił w stosunku do M. N. zezwolenie na wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Od tego postanowienia środek odwoławczy wywiódł obrońca skazanego. Postanowieniem z 13 grudnia 2023 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt sygn. II AKzw 1299/23 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W piśmie z 22 stycznia 2024 r., obrońca skazanego zasygnalizował konieczność rozważenia przez Sąd Najwyższy wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKzw 1299/2. Argumentem przemawiającym za wznowieniem postępowania – zdaniem obrońcy – jest zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady sądu.

Powyższe pismo obrońcy skazanego zostało uznane jako sygnalizację wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu.

Wniosek, jednakże jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że postanowienia w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary pozbawiania wolności w systemie dozoru elektroniczne, nie należą do kategorii postanowień kończących postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

Pomimo, że postanowienie w tym przedmiocie niewątpliwie ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej skazanego, to jednak nie można uznać, iż rozstrzygnięcie to jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu powyższych przepisów (tak: Postanowienie Sądu Najwyższego z 10 maja 2018 r., sygn. akt III KO 15/18, LEX nr 2490298).

W orzecznictwie i piśmiennictwie od dawna dominuje pogląd, że wznowienie postępowania jest możliwe co do postanowień wydawanych w toku postępowania wykonawczego tylko w takim zakresie, jaki wykracza poza możliwości ich reasumpcji w trybie art. 24 k.k.w.

Zdaniem Sądu Najwyższego rozpoznającego wniosek o wznowienie postępowania, zakres przedmiotowy sprawy nie wykracza poza podstawy określone w art. 24 k.k.w.

Z uwagi na tę formalną przeszkodę nie jest możliwe podjęcie badania kwestii zaistnienia w sprawie sygnalizowanej przez Autora pisma bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Biorąc powyższe pod uwagę, zarządzono jak na wstępie.

[PGW]

[ms]

‎