POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie W. R. i in.

oskarżonych z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 22 października 2024r.

wniosku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 września 2024r., sygn. akt VI K 159/23

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sosnowcu

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Krakowie wskazanym wyżej postanowieniem, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania niniejszej sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że w sprawie postawiono oskarżonym zarzuty popełnienia całego szeregu przestępstw w których status pokrzywdzonych mają sądy krakowskie różnych szczebli. Stwarza to nieakceptowalną sytuację kiedy Sąd właściwy do rozpoznania sprawy byłby jednocześnie sądem i pokrzywdzonym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie.

Rzeczywiście, w sytuacji gdy stawiany zarzut dotyczy czynu popełnionego z pokrzywdzeniem osoby prawnej, którą jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, w postrzeganiu powszechnym mogą zrodzić się wątpliwości, czy sąd ten nie rozpoznaje „własnej” sprawy, a więc czy jest bezstronny. Dobrze pojmowany interes wymiaru sprawiedliwości przemawia za eliminowaniem sytuacji, które mogą rodzić takie wątpliwości.

Stąd potrzeba uwzględnienia wniosku.

Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy wskazał jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Okręgowy w Sosnowcu, a więc Sąd, którego w żadnym stopniu nie dotyczą podnoszone zarzuty i wątpliwości.

[J.J.]

[ms]

‎