III KO 135/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
Dnia 4 lutego 2026 r.
w sprawie E. S.
skazanego z art. 87 § 1 k.k.s. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 4 lutego 2026 r.,
wniosku obrońcy
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego od udziału w
rozpoznaniu sprawy III KO 135/24,
na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego od
udziału w rozpoznaniu sprawy III KO 135/24.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy E.S. o wznowienie z urzędu
postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28
lipca 2020 r., sygn. akt II AKa 93/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w
Przemyślu z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 11/18.
Sprawa ta, zarejestrowana pod sygnaturą III KO 135/24, zarządzeniem
Prezesa Izby Karnej z dnia 14 kwietnia 2025 r. została przydzielona do referatu
SSN Igora Zgolińskiego.
III KO 135/24
2
W dniu 20 stycznia 2026 r. obrońca po raz kolejny wniosła o wyłączenie SSN
Igora Zgolińskiego od udziału w niniejszej sprawie, z uwagi na uzasadnione
wątpliwości co do jego bezstronności (art. 41 § 1 k.p.k.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k., sędzia ulega wyłączeniu od rozpoznania sprawy,
jeśli istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
bezstronności przy jej rozpoznawaniu. Złożony przez obrońcę E. S. wniosek opiera
się na okolicznościach kwestionujących tę bezstronność, a związanych z
powołaniem Igora Zgolińskiego na urząd sędziego Sądu Najwyższego w dotkniętej
wadą prawną procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej,
na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., w sposób niezgodny z Konstytucją
Rzeczypospolitej Polskiej. W odniesieniu do sędziów Sądu Najwyższego tego
rodzaju wada nominacyjna skutkuje każdorazowo uznaniem Sądu z ich udziałem
za nienależycie obsadzony (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu
Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20). Z tych względów
wielokrotnie już Sąd Najwyższy wskazywał na potrzebę wyłączenia sędziego SN
Igora Zgolińskiego od rozpoznania przydzielonych mu spraw z uwagi na brak
przymiotu niezawisłości i bezstronności (por. m.in. postanowienia SN z dnia 21
stycznia 2025 r., I KK 399/24; z dnia 29 stycznia 2025 r., I KK 59/24; z dnia 30
września 2025 r., I KK 272/24; z dnia 15 października 2025 r., I KK 162/23 i z dnia 4
kwietnia 2024 r., II KK 209/23). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie wyrażone w
tych judykatach poglądy w pełni aprobuje.
Warto nadmienić, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy rozpoznawanie
przez SSN Igora Zgolińskiego sprawy zainicjowanej wnioskiem o wznowienie
postępowania karnego z urzędu w związku z nienależytą obsadą Sądu
odwoławczego, na skutek okoliczności, które w równym stopniu odnoszą się do
samego sędziego referenta, prowadziłoby do naruszenia zasady nemo iudex in
causa sua. W takiej sytuacji udział sędziego SN Igora Zgolińskiego w rozpoznaniu
przedmiotowego wniosku mógłby wywołać zarówno u stron, jak i w odbiorze
społecznym przekonanie o braku bezstronności i rzetelności sądu (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22 i
III KO 135/24
3
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22), czemu
należy zapobiec.
W tym stanie rzeczy, mając nadto na uwadze, że wielokrotnie już w
orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażano pogląd, iż w sytuacji wystąpienia
ryzyka nieprawidłowej obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji
wyłączenia sędziego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 czerwca
2022 r., V KO 43/22; z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22; z dnia 28 lipca 2022 r.,
V KO 69/22; z dnia 25 listopada 2021 r., I CSKP 524/21; z dnia 16 września 2022 r.,
III KK 339/22), należało wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego
od udziału w niniejszej sprawie.
[J.J.]
[a.ł]