Sygn. akt III KO 122/19
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie K. W.
oskarżonej z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2019 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w G.
z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt II K (…),
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania
Sądowi Rejonowemu w W..
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w G. jest zasadny.
Jak wynika z pisma obrońcy i dołączonej do niego dokumentacji, oskarżona samotnie wychowuje niepełnosprawne dziecko wymagające stałej opieki i pomaga w opiece nad niepełnosprawną siostrą.
Taka sytuacja rzeczywiście stanowi przeszkodę do uczestnictwa w postępowaniu sądowym toczącym się przed sądem położonym w znacznej odległości od miejsca zamieszkania.
W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, którym winien być sąd położony bliżej miejsca zamieszkania oskarżonej niż sąd właściwy. Taka decyzja pozwoli oskarżonej na udział w rozprawie minimalizując czas i trudy związane z dotarciem do sądu. Jak wydaje się też, aktualnie, jest to jedyna decyzja, która stworzy szansę przeprowadzenia niniejszego procesu stosunkowo sprawnie i z zagwarantowaniem oskarżonej odpowiedniego prawa do obrony, zwłaszcza wykonywanej osobiście.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w W., a więc sąd, na którego obszarze właściwości oskarżona zamieszkuje.