III KK 665/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
Dnia 14 maja 2026 r.
w sprawie M. Ż.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 14 maja 2026 r.
na skutek
wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie
SSN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 665/25
postanowił:
wniosek o wyłączenie SSN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania
sprawy III KK 665/25 pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z 1 grudnia 2025 r., SSN Paweł Kołodziejski został
wyznaczony do rozpoznania kasacji pełnomocnika oskarżycieli subsydiarnych od
wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 28 lipca 2025 r., sygn. akt IV Ka 706/25,
którą to sprawę zarejestrowano w Sądzie Najwyższym pod sygn. III KK 665/25.
Wnioskiem z 30 grudnia 2025 r. pełnomocnik oskarżycieli subsydiarnych wniósł o
wyłączenie SSN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania ww. kasacji. Wniosek
zarejestrowano pod sygn. KRI 1434. Uzasadniając wniosek obrońca wskazał, że w
stosunku do SSN Pawła Kołodziejskiego zachodzą wątpliwości co do bezstronności,
gdyż sędzia został powołany na urząd sędziego w trybie przewidzianym w ustawie
III KK 665/25
2
z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wyłączenie SSN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznana sprawy o
sygn. akt III KK 665/25, należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny
z mocy ustawy.
Na wstępie należy podkreślić, że przedstawione przez skazanego
okoliczności nie mogły zostać rozpoznane w trybie art. 41 § 1 k.p.k. W
orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie podkreśla się, że wątpliwość co do
bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych
związanych z jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi
ułomnościami w procedurze nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. m. in.
postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z
dnia 31 października 2023 r., V KK 358/23). Podnoszone zarzuty nie mogą mieć
bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych
sędziów (zob. postanowienie SN z dnia 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22).
Stanowisko wyrażone w postanowieniu SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK
162/22), potwierdza również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 marca 2020 r.,
sygn. akt P 22/19, z którego wynika, że art. 41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z
6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30), w
zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z
powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą
sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej
Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 84, 609, 730 i 914 oraz z 2020 r. poz.
190), jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Także z brzmienia art. 29 § 4 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie
Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 622; dalej ustawa o SN), dodanego ustawą z
9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 1259) wynika, że okoliczności towarzyszące powołaniu
sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do
III KK 665/25
3
podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania
jego niezawisłości i bezstronności. Skoro zatem ustawa o Sądzie Najwyższym w
sposób szczególny reguluje badanie kwestii bezstronności sędziego w kontekście
okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego oraz jego postępowania po
powołaniu (zob. art. 29 ustawy o SN), to w tym zakresie stanowi lex specialis w
stosunku do art. 41 § 1 k.p.k., wyłączając możliwość badania określonych w niej
przesłanek w ogólnej procedurze (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V
KK 485/21).
Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż
niedopuszczalne jest zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści
wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych
w art. 29 § 5 ustawy o SN, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Takie
procedowanie zmierzałoby do obejścia zawartego w art. 29 § 4 ustawy o Sądzie
Najwyższym bezwzględnego zakazu, który nie dopuszcza możliwości podważenia
orzeczenia wydanego z udziałem sędziego Sądu Najwyższego lub kwestionowania
jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności
towarzyszących powołaniu tego sędziego.
Wątpliwości co do bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. muszą
zatem wynikać z konkretnych sytuacji i faktów, związanych z osobą i zachowaniem
sędziego, jego nastawienia do sprawy czy stron, czego nie wykazał wobec SSN
Pawła Kołodziejskiego autor wniosku.
Mając powyższe okoliczności na uwadze orzeczono jak w części
dyspozytywnej niniejszego postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
