III KK 599/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 stycznia 2026 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie R. M.
skazanego za przestępstwo art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i inn.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 stycznia 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 321/24
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. VI K 43/13,
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest utrwalony pogląd, że
wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 532 k.p.k., jest odstępstwem od
zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.).
Zastosowanie tej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna
dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku
objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim
zawartych.
III KK 599/25
2
Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k.
wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy
nakazujące pozbawienia w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu
wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji
przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie
prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być
jednak dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie
art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność
zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo
zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie
uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej
wykonalności prawomocnych orzeczeń.
W kasacji wskazano, że charakter zarzutów kasacyjnych przemawia za
wstrzymaniem wykonania wyroku, gdyż wydanie wyroku w tej sprawie było
przedwczesne.
Rozważając te okoliczności, nie można było uznać, że w rachubę może
wchodzić nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Instytucja z art. 532
k.p.k. zastrzeżona jest dla innych okoliczności, w szczególności takich, których
wystąpienie w sposób nieuzasadniony zwielokrotnia dolegliwość wynikającą z
konieczności przystąpienia przez skazanego do wykonania bądź częściowego
wykonania wobec niego kary pozbawienia wolności (zob. postanowienie SN z
13.04.2023 r., III KK 109/23). Taki przypadek w analizowanej sprawie nie zachodził.
Nadto na obecnym etapie postępowania nic nie wskazuje również, jakoby
wniesiona w imieniu skazanego kasacja, mimo wielości postawionych zarzutów
miała walor „oczywistej zasadności”, tzn. podniesione w niej zarzuty przekonywały
o trafności i skuteczności nadzwyczajnego środka zaskarżenia bez potrzeby
prowadzenia dalszych, pogłębionych rozważań prawnych. Niezależnie bowiem od
tego, jak zasadność i skuteczność kasacji ocenia sam jej autor, rozstrzygnięcie w
zakresie wniosku nie może pomijać wstępnej analizy materiałów
przeprowadzonego postępowania instancyjnego. Ocena sposobu przeprowadzenia
postępowania oraz zapatrywań wyrażonych przez orzekające sądy oraz
uwzględnienie wywodów zawartych w odpowiedzi prokuratora na kasację
III KK 599/25
3
(wnioskującego o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej), nie pozwalają –
przynajmniej na obecnym etapie procedowania - na wnioskowanie o
nieprawidłowości prawomocnego wyroku.
Z tych względów, Sąd Najwyższy uznał, że w tej sprawie nie zachodzą
dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w
art. 532 k.p.k.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
