III KK 536/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 października 2025 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie M.K.
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 23 października 2025 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 368/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia
w Krakowie
z dnia 15 listopada 2023 r., sygn. akt II K 1368/21/S,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M.K. wniósł kasację, w której sformułował zarzut obrazy
prawa procesowego, to jest art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a to nienależyte obsadzenie
Sądu Odwoławczego w osobie SSO X. Y. powołanego do pełnienia urzędu na
stanowisku Sędziego Sądu Okręgowego postanowieniem Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] 2022 r. (Monitor Polski z 2022 r., poz. [...]) przy
udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z dnia 8
III KK 536/25
2
grudnia 2017 r., w związku z naruszeniem art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie
Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydanie
wyroku przez Sąd, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku
niezależności i bezstronności, a w uzupełnieniu kasacji wniósł natomiast szereg
zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego.
We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także
wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa -
Śródmieścia w Krakowie z dnia 15 listopada 2023 r. sygn. akt II K 1368/21/S w
sprawie M.K., utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie, z
dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV Ka 368/24 do czasu rozpoznania niniejszej
kasacji. Obrońca argumentował w uzasadnieniu kasacji, że za uwzględnieniem
wniosku przemawia prawdopodobieństwo wykonania wyroku skazującego w
przeważającym stopniu, a nawet w pełnym zakresie, jeszcze przed merytorycznym
rozpoznaniem kasacji, co w przypadku uwzględnienia tego nadzwyczajnego środka
odwoławczego byłoby oczywiście niesprawiedliwe dla skazanego M.K. W
uzupełnieniu kasacji jest autor ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku,
argumentując, że jest on uzasadniony wagą stawianych zarzutów kasacyjnych oraz
prawdopodobieństwem ich uwzględnienia. Wykonanie wyroku w zakresie
orzeczonej kary pozbawienia wolności spowoduje przy tym nieodwracalne i
niepowetowane skutki, zwłaszcza jeśli zważy się na długość orzeczonej wobec
skazanego kary. Co więcej wykonanie orzeczonej wyrokiem kary pozbawienia
wolności należy uznać za co najmniej przedwczesne, gdyż nie można na tym
etapie wykluczyć uchylenia wyroku do ponownego rozpoznania przez Sąd
Okręgowy. Wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu
Rejonowego, w ocenie obrońcy, uzasadniony jest również tym, iż zachodzi duże
prawdopodobieństwo wykonania go w przeważającym stopniu, a nawet w pełnym
zakresie jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji, co w przypadku
uwzględnienia tego nadzwyczajnego środka odwoławczego byłoby oczywiście
niesprawiedliwe dla skazanego M.K.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnej.
III KK 536/25
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski obrońcy skazanego nie zasługują na uwzględnienie.
Rozwiązanie ujęte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od zasady
natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.), ma
charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy
jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia
prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez
wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla
skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji
oraz w uzupełnieniu kasacji zarzutów, w tym zarzutu wystąpienia uchybienia
określonego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co wymaga dokonania pogłębionej analizy
na rozprawie, ale oceniając ich rangę tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek
wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo
uwzględnienia tej kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na tyle wysokie, by
stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji wstrzymania
wykonania zaskarżonego wyroku. Przeprowadzenie zaś szczegółowej
i wieloaspektowej analizy wskazanej przez obrońcę problematyki, wymaga
rozpoznania kasacji na rozprawie.
Ponieważ tylko duże prawdopodobieństwo trafności zarzutów kasacyjnych,
graniczące z ich oczywistą zasadnością, stanowi podstawowy i sine qua non
warunek zastosowania wyjątkowej instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia
zaskarżonego kasacją, brak jest – na obecnym etapie postępowania – podstaw do
skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1
k.p.k.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
III KK 536/25
4
