III KK 532/21

Sygn. akt III KK 532/21

POSTANOWIENIE

Dnia 8 marca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie W. S.

po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt IV K (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt IV K (…), W. S. został skazany za przestępstwo z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności.

Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego, opierając ją na zarzutach obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. Skarżący, wnosząc o uchylenie wyroków obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G., zamieścił jednocześnie w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że z uwagi na rangę uchybień Sądu odwoławczego może zachodzić prawdopodobieństwo ich zasadności, stwarzając możliwość pozytywnego rozpoznania kasacji.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma, co do zasady, charakter wyjątkowy. Przy podejmowaniu decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotnych jest szereg czynników, takich jak ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia. Podkreślenia wymaga w szczególności także i to, że zastosowanie tej instytucji powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc „wręcz rzucającej się w oczy” wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego i wysokim stopniu prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej na korzyść skazanego kasacji, możliwym do stwierdzenia bez merytorycznego jej rozpoznania. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny, odnosząc się w pisemnej odpowiedzi na kasację do trafności stawianych w niej zarzutów, ocenił wniesioną kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.