III KK 486/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 października 2025 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie F.S.,
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in.,
oraz Ł.S., K.R. i D.W.
skazanych z art. 158 § 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 1 października 2025 r.,
wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 106/23,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia 28 marca 2023 r., sygn. akt II K 13/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W związku z wniesionymi kasacjami obrońcy skazanych F.S., Ł.S., K.R. i
D.W. zawnioskowali o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 106/23, zmieniającego wyrok
Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 28 marca 2023 r., sygn. akt II K 13/22,
III KK 486/25
2
akcentując wagę podniesionych zarzutów, zwłaszcza dotyczących wystąpienia w
sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wnioski o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w
orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych
okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną
zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr
1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r.,
II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820,
z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września
2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to,
czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie
niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania
kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie
rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec
niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II
KK 23/18, LEX nr 2449778). Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu
Najwyższego, należy stwierdzić, że podniesione w kasacjach zarzuty są wprawdzie
poważne, ale kwestia wadliwości składu wymaga pogłębionej analizy na rozprawie,
zwłaszcza wobec argumentacji prokuratora, który odwołał się do treści
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2025 r., IV KK 114/25.
Mając na uwadze powyższe rozważania, orzeczono jak w postanowieniu.
III KK 486/25
3
[WB]
[a.ł]
