Sygn. akt III KK 402/21
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński
w sprawie P. T.
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
na podstawie art. 535 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
pozostawić wniosek skazanego bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, w dniu 23 czerwca 2022r., na rozprawie z udziałem obrońcy skazanego P. T., postanowieniem oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację jego obrońcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2021r., sygn. akt II Aka 18/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt IV K 45/20.
W dniu 2 września 2022r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo skazanego zatytułowanie „wniosek”, w którym zwrócił się on o nadesłanie pisemnego uzasadnienia w/w orzeczenia. W dniu 5 września 2022r. przesłano temu skazanemu odpis postanowienia z dnia 23 czerwca 2022r. wraz z informacją, że uzasadnienie tego orzeczenia nie zostało i nie zostanie sporządzone.
W dniu 14 października 2022 r. nadesłał on wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r .
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, jako bezprzedmiotowy.
Zgodnie bowiem z treścią art. 535 § 3 k.p.k. oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej, na rozprawie z udziałem obrońcy skazanego, nie wymaga pisemnego uzasadnienia. Jak wynika to z protokołu rozprawy z dnia 23 czerwca 2022r., po ogłoszeniu postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, Przewodniczący składu orzekającego poinformował obecne strony, że uzasadnienie pisemne tego postanowienia nie zostanie sporządzone nawet na wniosek stron.
W tej sytuacji jest oczywistym, że wniosek skazanego P. T. z dnia 14 października 2022r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r. jest bezprzedmiotowy. Nie jest bowiem możliwe przywrócenie terminu do żądania dokonania określonej czynności procesowej, która, w świetle obowiązujących przepisów procesowych, nie może być w ogóle dokonana.
Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.
[as
ał]