III KK 399/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
Dnia 30 lipca 2025 r.
po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie Z. G. skazanego z art. 197 § 2 k.k.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego
w Szczecinie z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt IV Ka 1371/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie
z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt II K 383/23,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił
rażące naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia i
wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W przekonaniu autora skargi,
doniosłość podniesionych zarzutów oraz nieodwracalne skutki, jakie może
spowodować wykonanie wobec skazanego Z. G. wyroku, przemawia za
uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Obrońca wskazał – „Orzeczona kara
nie jest wysoka. Istnieje uzasadniona obawa, że do czasu rozpoznania kasacji
skazany odbędzie karę przed ostatecznym rozstrzygnięciem o jego winie i karze”.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
III KK 399/25
2
Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma
charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama
czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy
bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi
kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do
uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie
istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie
orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne
skutki.
W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany Z. G. rzeczywiście mógłby
ponieść takie poważne, nieodwracalne następstwa. Samo osadzenie w zakładzie
karnym celem wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie
może być uznane za powodujące automatycznie tego rodzaju następstwa. Trzeba
podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy
zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie
wykonania orzeczenia nie może być całościowa i merytoryczna ocena trafności i
zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta
dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Brak
bowiem możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed merytorycznym
rozpoznaniem sprawy, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na
tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej dotyczącej czynienia ustaleń faktycznych
przez Sąd I instancji, że powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu
odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
III KK 399/25
3
