III KK 33/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie Ö. D.,
skazanego za czyn z art. 197 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 kwietnia 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 19 maja 2025 r., IX Ka 249/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego we Włoszczowie
z dnia 18 października 2024 r., II K 122/24,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego Ö. D. od wyroku Sądu Okręgowego w
Kielcach z dnia 19 maja 2025 r., IX Ka 249/25, zmieniającego wyrok Sądu
Rejonowego we Włoszczowie z dnia 18 października 2024 r., II K 122/24, przed
Sądem Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Za przypisane mu
przestępstwo został on skazany na karę 8 lat pozbawienia wolności.
W kasacji obrońcy skazanego został zawarty także wniosek o wstrzymanie
wykonania zaskarżonego nią wyroku. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazała,
że wykonanie zaskarżonego wyroku spowodowałoby zbyt ciężkie skutki dla
skazanego.
III KK 33/26
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku okazał się
niezasadny.
W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że można wstrzymać wykonanie
zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa
uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na
skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15
lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025
r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu
odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają
asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku
sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia
2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność
uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii
zasadności kasacji skarżącej od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w
Kielcach.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
