POSTANOWIENIE

Dnia 9 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2024 r.

wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej I. L.

w przedmiocie zasądzenia zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika

na podstawie art. 626§2 k.p.k. oraz §11 ust. 2 pkt 6 i ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz.1935 t. j.)

p o s t a n o w i ł:

zasądzić od skazanego A.G. na rzecz oskarżycielki posiłkowej I.L. kwotę 1.920 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2022r. w sprawie III KK 160/21 nie zawiera rozstrzygnięcia o zasądzeniu zwrotu kosztów poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową z tytułu ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym. Istnieją zatem pełne podstawy ku temu, aby uzupełnić obecnie to rozstrzygnięcie w oparciu o dyspozycję art. 626§2 k.p.k.

Jednocześnie Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do zwiększenia tego wynagrodzenia do sześciokrotnej stawki minimalnej, o co wnosił pełnomocnik oskarżycielki. Pełnomocnik nie dołączył do wniosku rachunku wskazującego na to, że wydatki poniesione przez I.L. z tytułu ustanowienia pełnomocnika były wyższe niż ustalone powyżej. W takiej sytuacji wynagrodzenie określa się w oparciu o obowiązujące w tym zakresie, a wskazane powyżej, przepisy rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Stawki przewidziane przez te przepisy mają charakter ryczałtowy obejmujący całość czynności związanych ze sporządzeniem kasacji i udziałem w rozprawie przed Sądem Najwyższym. Brak też podstaw do przyjęcia, bez bardziej szczegółowego wykazania tego przez pełnomocnika, że niniejsza sprawa wymagała większego nakładu pracy niż standardowy.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[SOP]

[ał]