III KK 124/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
Dnia 5 maja 2026 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026r.
w sprawie J. C.
skazanego za przestępstwo z art. 280§1 k.k. w zb. z art. 158§1 k.k. w zw.
z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie
z dnia 24 lipca 2025r., sygn. akt V Ka 272/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białogardzie
z dnia 15 stycznia 2025r., sygn. akt II K 317/24
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. P. –
Kancelaria Adwokacka w K. – kwotę 885,60 zł (osiemset
osiemdziesiąt pięć złotych i 60/100), w tym 23% VAT, tytułem
wynagrodzenia dla obrońcy wyznaczonego z urzędu za
sporządzenie i wniesienie kasacji,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
III KK 124/26
2
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
Sformułowano w niej trzy rodzaje zarzutów, a mianowicie rażącego
naruszenia przepisów prawa materialnego (pkt 1, 3, 5), rażącej niewspółmierności
kary (pkt 2 i 4) oraz naruszenia prawa procesowego, a konkretnie art. 7 k.p.k. w zw.
z art. 410 k.p.k. (pkt 6 i 7).
Zauważyć w związku z tym należy, że Sąd II instancji nie mógł naruszyć
prawa materialnego, bowiem go nie stosował. Orzeczenie tego Sądu ograniczyło
się do utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku, zaś w toku postępowania
odwoławczego nie dokonywał on samodzielnej, niezależnej oceny materiału
dowodowego, nie czynił ustaleń faktycznych ani nie stosował prawa materialnego.
Powyższe czynił Sąd Rejonowy i postawione w kasacji zarzuty skierowane są pod
jego adresem, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem ze wszech miar
nieprawidłowym.
Tym samym zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak też
naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. należało ocenić jako oczywiście
bezzasadne.
Wobec treści uzasadnienia kasacji przypomnieć nadto wymaga, że zarzut
naruszenia prawa materialnego musi wskazywać na błąd w subsumpcji lub
wykładni prawa. Zawsze zatem bazą dla niego są niekwestionowane ustalenia
faktyczne, które są przez skarżącego nie tylko podważane, ale także, w jego
ocenie, to nieprawidłowe ich ustalenie stanowiło podstawę do niewłaściwego
zastosowania przepisów prawa materialnego. Skarżący zatem, przy takiej
argumentacji, winien podnieść zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (co jednak
na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne), nie zaś formułować
zarzuty naruszenia prawa materialnego.
Równie nietrafionym zabiegiem w postępowaniu kasacyjnym jest stawianie
zarzutów rażącej niewspółmierności kary, a to z uwagi na treść art. 523§1 k.p.k.
W świetle dyspozycji wskazanego przepisu zarzuty z pkt 2 i 4 należało uznać za
niedopuszczalne.
Dodać wypada ponadto, że w zakresie zarzutów z pkt 6 i 7 kasacji nie
można uznać aby wolą skarżącego było wywiedzenie zarzutu naruszenia art.
III KK 124/26
3
433§2 k.p.k. poprzez dokonanie przez Sąd Odwoławczy nieprawidłowej kontroli
odwoławczej zaskarżonego orzeczenia. Pomijając fakt, że obrona formalnie nie
postawiła takiego zarzutu, znaczenie ma także i to, że w uzasadnieniu kasacji nie
wskazała żadnych konkretnych uchybień po stronie Sądu Okręgowego,
koncentrując się na wykazaniu „nieprawidłowości” w ocenie materiału
dowodowego, które to uchybienia, jak już wskazano wyżej, mogły leżeć wyłącznie
po stronie Sądu Rejonowego, nie zaś Sądu Odwoławczego.
Mając wszystko powyższe na względzie należało dojść do wniosku, że autor
kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się uchybienia o charakterze
rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i
które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.
Konsekwencją powyższych wniosków było uznanie kasacji za bezzasadną
w stopniu oczywistym.
Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od
ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Obrońcy
wyznaczonemu z urzędu przyznano natomiast wynagrodzenie według norm
przypisanych.
[J.J.]
[a.ł]
