III KK 117/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
Dnia 12 maja 2025 r.
w sprawie W. W.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej 12 maja 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosków obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 7 października 2021 r.,
sygn. akt II AKa 14/20, utrzymującego w mocy wyrok
Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 4 listopada 2019 r.,
sygn. akt II K 22/18,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
postanowił
wstrzymać wykonanie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie z 7 października 2021 r., sygn. akt II AKa 14/20,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 4
listopada 2019 r., sygn. akt II K 22/18.
UZASADNIENIE
W dniu 25 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek
obrońcy skazanego – adw. K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zachodzi duże
prawdopodobieństwo wykonania wyroku w pełnym zakresie jeszcze przed
merytorycznym rozpoznaniem kasacji, co w wypadku jej uwzględnienia
III KK 117/25
2
byłoby oczywiście niesprawiedliwe dla skazanego, nie tylko pod względem
wykonania kary pozbawienia wolności, ale również w zakresie wykonania
zobowiązań finansowych. Skazany obecnie pozostaje w bardzo złym
położeniu finansowym. Zdaniem autora wniosku na uwagę zasługuje również
fakt, iż mimo uznania za nieważną umowy zawartej w formie aktu
notarialnego rep. A nr […] w dniu 15 listopada 2012 r. w Kancelarii
Notarialnej E. S. pomiędzy W. W. a S. Sp. z o.o. dotyczącej przeniesienia w
formie aktu aportu szczegółowo wskazanych tam nieruchomości i
ruchomości, nie doszło do faktycznego zwrotu całego majątku, a jedynie W.
W. odzyskał jedną z nieruchomości. Według obrońcy na skutek powyższego
jego sytuacja materialna uniemożliwia mu wykonanie wyroku w zakresie
finansowym, zaś w przypadku uwzględnienia kasacji - odzyskanie
wpłaconych należności znów może napotkać na trudności.
W dniu 8 maja 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo adw. K. B.
zatytułowane „Wniosek o wstrzymanie wykonania kary”. Obrońca podniósł w nim,
że skazany obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w P. i do odbycia całej kary
pozostał mu rok, 10 miesięcy i 17 dni. Podkreślił też, iż W. W. już na początku
odbywania kary pozbawienia wolności zwracał się m.in. z prośbą o ułaskawienie
oraz z wnioskiem o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.
Wnioski te były rozpoznawane przez sąd, w którego składzie zasiadali sędziowie
powołani na urząd sędziego w związku z postępowaniem przed Krajową Radą
Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.
3), każdorazowo negatywnie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Żądanie wstrzymania wykonania orzeczenia zapadłego w rozpoznawanej
sprawie jest zasadne. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie
stanowiskiem, wniosek w tej materii powinien być wyraźnie połączony
z wykazaniem wysokiego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych
i w związku z tym nieodwracalnością dolegliwości, jakie poniósłby skazany bez
III KK 117/25
3
wstrzymywania wykonania tego orzeczenia (zob. np. J. Grajewski, L.K. Paprzycki,
S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2006, t. II,
s. 313-1, P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego.
Komentarz, Warszawa 2004, t. III, s. 194-197 i wskazane tam orzecznictwo). Temu
wymogowi wnioski – co do zasady - sprostały.
Nie przesądzając, co oczywiste, rozstrzygnięcia jakie zapadnie
w następstwie rozpoznania kasacji, charakter sformułowanych w niej zarzutów,
a w szczególności charakter sprawy, w której zapadł skarżony wyrok, nakazuje
wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. W związku z tym zasada
bezzwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia nie zostanie naruszona,
natomiast niewstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, mogłoby realnie
wywołać dolegliwość, której w tym momencie skazany ponieść nie powinien.
Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]