III CZ 58/15

Sygn. akt III CZ 58/15

POSTANOWIENIE

Dnia 21 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc (przewodniczący)
‎SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
‎SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa U. Ś. i W. Ś.
‎przeciwko P. […] sp.j. w K.
‎o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 stycznia 2016 r.,
‎zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa […],

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w […] oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę. W zażaleniu, pozwana spółka jawna „P.” […], zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c., w związku art. 398⁶ § 2 k.p.c., wniosła o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu skarżąca zarzuca, że w zaskarżonym postanowieniu dokonano niewłaściwej wykładni art. 168 § 1 k.p.c., gdyż sąd zaniechał oceny uchybienia terminowi doręczenia wymaganych dokumentów pod kątem zawinienia pełnomocnika. Zarzut ten jest bezpodstawny. Sąd Apelacyjny ocenił zarówno fakt niedoręczenia żądanego oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionej kopii, zwierającego umocowanie pełnomocnika do złożenia skargi kasacyjnej, jak również wskazywane przez pełnomocnika powody uchybienia wyznaczonemu przez sąd terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Należy zgodzić się z Sądem Apelacyjnym, że pełnomocnikowi, który nie usunął braków formalnych w wyznaczonym terminie, można przypisać winę, nawet w sytuacji gdy dysponuje on skserowanym kompletem pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych. Należyta staranność wymagana od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje takie jego zachowanie, którego skutkiem jest nie tylko wykazanie, że podjął starania o uzupełnienie braków formalnych w terminie, gdyż posiada skserowany komplet pism zawierający uzupełnienie tych braków, ale że ze względu na okoliczności od niego niezależne pismo to nie dotarło w terminie do sądu. Skoro pełnomocnik nie przedstawił żadnego dowodu na to, iż pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych, nie dotarło do sądu ze względu na okoliczności, za które odpowiedzialności nie ponosi, to nie można uznać, że zaszła podstawa do przywrócenia terminu. W takiej sytuacji pełnomocnikowi można postawić zarzut winy nieumyślnej, gdyż istnieją podstawy do stwierdzenia, że nie dołożył on należytej staranności. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. termin można przywrócić, jeżeli strona nie dokonała czynności procesowej bez swojej winy. Przepis ten, jako przesłankę wskazuje brak winy, przez co należy także rozumieć niemożność postawienia stronie zarzutu winy nieumyślnej. Pełnomocnikowi, który nie wskazuje, że nieusunięcie braków w terminie nastąpiło ze względu na okoliczności za które odpowiedzialności nie ponosi, można przypisać winę. Okolicznością, która świadczyć ma o tym, że pełnomocnik nie ponosi winy, nie jest samo przedstawienie kserokopii pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych.

Mając na względzie, że zarzut naruszenia art. 168 § 1 k.p.c. okazał się bezzasadny Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398¹⁴ k.p.c. w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

aw