Sąd Najwyższy

III CZ 50/10

postanowienie z dnia 2010-11-25

Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 50/10

Data orzeczenia2010-11-25

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział III

SędziowieHubert Wrzeszcz, Kazimierz Zawada (przewodniczący), Marian Kocon (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

art. 78 k.p.c.

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 4. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

III CZ 381/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-03-07podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Rozstrzygnięcia wydawane w tym przedmiocie bez zgłoszenia przez jedną ze stron opozycji nie są więc znane ustawie (zob. postanowienie SN z 25 listopada 2010 r., III CZ 50/10).”
V AGa 141/20Sąd apelacyjny · wyrok · 2021-04-22podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Badanie przez sąd z urzędu istnienia interesu prawnego w przystąpieniu do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego może mieć jednak miejsce w przypadkach absolutnie wyjątkowych (postanowienie SN z 25.11.2010 r., III CZ 50/10, LEX nr 1157559).”
XXV C 655/16Sąd powszechny · wyrok · 2022-05-30podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Taka kontrola interwencji ubocznej jest dopuszczalna z urzędu w świetle postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt III CZ 50/10, a w przedmiocie interwencji Sąd nie wydaje merytorycznej decyzji.”
I C 2160/16Sąd powszechny · wyrok · 2017-12-21podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„W postanowieniu z dnia 25 listopada 2010 r.III CZ 50/10 (Legalis 407525) Sąd Najżywszy stwierdził, a Sąd rozpoznający sprawę pogląd ten w pełni podziela, że sąd z urzędu powinien uwzględniać wadliwości (niedopuszczalności) interwencji ubocznej, która, jak w sprawie, wynika ze zgłoszenia jej po stronie powodowej przez współpozwanego.”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 50/10 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa D. S.A. w W. przeciwko Szpitalowi w M. i Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Wojewodę X. i przez Wojewodę Y. przy interwencji ubocznej po stronie pozwanego Szpitala w M.: Powiatu M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r., zażalenia Szpitala w M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 sierpnia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację wniesioną przez współpozwany Szpital w M., który działał jako interwenient uboczny po stronie powodowej. W zażaleniu wnoszący apelację zażądał uchylenia tego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Bezzasadnie żalący zarzucił, że z naruszeniem art. 78 k.p.c. Sąd Apelacyjny z urzędu uznał interwencję uboczną za niedopuszczalną. Rację ma żalący jedynie o tyle, o ile twierdzi, ogólnie ujmując, że interwenient uboczny „wstępuje do sprawy” i przystępuje do wskazanej przez siebie strony i od tej chwili jest już jednym z podmiotów procesu, a nie żąda dopuszczenia go przez sąd do udziału w sprawie. Tekst art. 76-78 k.p.c. nie daje bowiem żadnej podstawy do wykładni, która chciałaby dopuścić badanie przez sąd z urzędu, czy rzeczywiście istnieje interes prawny, na który powołuje się interwenient uboczny i tym samym dawała sądowi możliwość wydawania w tym zakresie jakichś rozstrzygnięć nie znanych ustawie. Kodeks przewiduje tylko rozstrzygnięcie co do opozycji „po przeprowadzeniu co do niej rozprawy”. Zauważyć jedynie trzeba, iż Sąd Najwyższy dla spraw o prawa stanu cywilnego uczynił wyjątek od tej zasady stwierdzając, że art. 78 k.p.c. nie wyłącza obowiązku sądu niedopuszczenia interwencji ubocznej również z urzędu, jeżeli brak interesu prawnego wynika z samych twierdzeń zgłaszającego interwencję uboczną (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 1968 r., I CR 33/68, OSPiKA 1969/3/66, 8 czerwca 1967 r., I CZ 24/67, OSNC 1968/1/9). Żalący pomija jednak, że sąd z urzędu powinien uwzględniać wadliwości (niedopuszczalności) interwencji ubocznej, która, jak w sprawie, wynika ze zgłoszenia jej po stronie powodowej przez współpozwanego. Wbrew natomiast stanowisku żalącego sytuacji takiej nie dotyczy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 31 października 1968 r., III CZP 80/68 OSNCP 1969, poz. 106, w której współpozwany (PZU), wobec którego powództwo oddalono, zgłosił interwencję po stronie pozwanego i wniósł rewizję (podobnie w sprawie II CR 205/78, OSPiKA 1979, poz. 139). 3 Reasumując, Sąd Najwyższy podziela pogląd, który legł u podłoża zaskarżonego postanowienia, że interwenientem ubocznym po stronie powodowej nie może być podmiot, który w tym procesie jest współpozwanym. Pogląd przeciwny, z przyczyn oczywistych, zniekształciłby strukturę podmiotową postępowania, gdyż doprowadziłby do rozpoznania sporu także między współpozwanymi. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 4. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

III CZP 80/68Sąd Najwyższy · uchwała · 1968-10-31
„Wbrew natomiast stanowisku żalącego sytuacji takiej nie dotyczy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 31 października 1968 r., III CZP 80/68 OSNCP 1969, poz. 106, w której współpozwany (PZU), wobec którego powództwo oddalono, zgłosił interwencję po stronie pozwanego i wniósł rewizję (podobnie w sprawie II CR 205/78, OSPiKA 1979, poz. 139).”
I CR 33/68Sąd Najwyższy · orzeczenie · 1968-04-05
„… interwencji ubocznej również z urzędu, jeżeli brak interesu prawnego wynika z samych twierdzeń zgłaszającego interwencję uboczną (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 1968 r., I CR 33/68, OSPiKA 1969/3/66, 8 czerwca 1967 r., I CZ 24/67, OSNC 1968/1/9).”
I CZ 24/67Sąd Najwyższy · orzeczenie · 1967-06-08
„… jeżeli brak interesu prawnego wynika z samych twierdzeń zgłaszającego interwencję uboczną (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 1968 r., I CR 33/68, OSPiKA 1969/3/66, 8 czerwca 1967 r., I CZ 24/67, OSNC 1968/1/9).”
II CR 205/78Sąd Najwyższy
„Wbrew natomiast stanowisku żalącego sytuacji takiej nie dotyczy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 31 października 1968 r., III CZP 80/68 OSNCP 1969, poz. 106, w której współpozwany (PZU), wobec którego powództwo oddalono, zgłosił interwencję po stronie pozwanego i wniósł rewizję (podobnie w sprawie II CR 205/78, OSPiKA 1979, poz. 139).”