III CZ 4/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
11 marca 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 11 marca 2025 r. w Warszawie
zażalenia D. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 13 maja 2024 r., II 1 WSC 1/24,
w sprawie ze skargi D. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia
w sprawie z wniosku K. S.
z udziałem D. S. i Rzecznika Praw Dziecka
o zmianę wyroku rozwodowego i o odebranie osoby podlegającej władzy
rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką odnośnie małoletnich M. S. i K. S., o
zmianę wyroku rozwodowego, o zmianę wyroku rozwodowego, o wydanie
zarządzenia w trybie art. 109 k.r.o. oraz o zmianę o zmianę kontaktów,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 13 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku odrzucił
skargę uczestniczki D. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 1 sierpnia 2023 r. Sąd ten wskazał,
że skarga podlegała odrzuceniu z tego względu, że uczestniczka nie należy do
kręgu podmiotów uprawnionych do dokonywania czynności procesowych w
postępowaniu przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 1 i 2 k.p.c.).
III CZ 4/25
2
Zażalenie na to postanowienie wniosła uczestniczka, zaskarżyła je w całości
i zarzuciła naruszenie art. 871 § 2 k.p.c. Na tej podstawie wniosła o uchylenie
zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu oraz
zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron
przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej
także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy również czynności
procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym,
podejmowanych przed sądem niższej instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Artykuł
871 § 2 k.p.c. zawiera wyłączenia podmiotowe obowiązku występowania przed
Sądem Najwyższym przez zawodowego pełnomocnika. Odnosi się do sytuacji,
w których stroną, organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem
jest m.in. prokurator. W takim wypadku skarżący powinien powołać się na tę
okoliczność oraz wykazać zajmowanie stanowiska objętego przedmiotowym
wyłączeniem.
W zażaleniu uczestniczka powołała się na to, że skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego
w Gdańsku z 1 sierpnia 2023 r., wniosła działając jako prokurator. Ze skargi
nie wynika jednak, aby uczestniczka wnosząc skargę osobiście, powołała się
na zajmowane stanowisko.
Środek zaskarżenia wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., należy
kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny
ma charakter nieusuwalny (zob. postanowienia SN: z 16 stycznia 2009 r., V CZ
87/08; z 8 października 2014 r., II CZ 53/14; z 10 marca 2016 r., III CZ 7/16;
z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18, i z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19). Sąd
Okręgowy prawidłowo więc odrzucił skargę uczestniczki jako niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.
III CZ 4/25
3
[wr]
[a.ł]
