POSTANOWIENIE

1 lutego 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Krzysztof Grzesiowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 1 lutego 2024 r. w Warszawie
‎zażalenia J.H.
‎na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 września 2023 r., I CSK 456/23,
‎w sprawie z wniosku J.H.
‎z udziałem S.H., A.J., E.J., R.H., E.S. i M.P.
‎o ustanowienie drogi koniecznej,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

1.Postanowieniem z 14 września 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu z 9 maja 2022 r. na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. oraz oddalił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

2.W zażaleniu z 25 października 2023 r. wnioskodawczyni zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Wniosła o jego uchylenie i nadanie skardze kasacyjnej biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3.Zażalenie podlegało odrzuceniu.

4.Dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych lub środków zaskarżenia oraz ich warunki są w sposób wyczerpujący unormowane w przepisach postępowania cywilnego.

5.Zażalenie jest środkiem zaskarżenia przysługującym na wymienione w ustawie postanowienia sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji (art. 394 k.p.c.) lub do innego składu sądu pierwszej instancji (art. 394^1a k.p.c.) albo na wymienione w ustawie postanowienia sądu drugiej instancji do Sądu Najwyższego (art. 394¹ k.p.c.) lub do innego składu sądu drugiej instancji (art. 394² k.p.c.).

6.Należy podkreślić, że orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych. Ewentualny wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie.

7.Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego ani ustawa o Sądzie Najwyższym nie przewidują zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucającego skargę kasacyjną do innego składu tego Sądu (zob. postanowienie SN z 29 sierpnia 2023 r., III CZ 497/22).

8.Zażalenie skarżącego - niezależnie od treści podniesionych w nim zarzutów – podlegało więc odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 398⁶ § 3 w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c.).

(K.W.)

(r.g.)