Sygn. akt III CZ 2/20
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Paweł Grzegorczyk
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko B. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2020 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...)
z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt I ACa (...),
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną powódki D. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), w sprawie przeciwko B. K., o zapłatę.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy powódki wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny trafnie podkreślił, że zgodnie z utrwaloną już linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z mocy prawa umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym (uchwałą Sadu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, z. 11, poz. 122). Stanowisko to ma charakter ogólny i obejmuje także ustanowienie dla jednej ze stron (uczestnika postępowania) pełnomocnika procesowego z urzędu zgodnie z art. 118 k.p.c. w zw. z art. 91 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2014 r., I CZ 105/13, niepubl.).
Skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika działającego na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 kwietnia 2014 r., w którym Sąd postanowił ustanowić dla powódki pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnictwo obejmowało umocowanie przed Sądami powszechnymi. Nie budzi przeto wątpliwości, że nie był on umocowany do wniesienia skargi kasacyjnej. Zasadnie więc Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.
aj