III CZ 148/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
25 sierpnia 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 sierpnia 2026 r. w Warszawie
zażalenia Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta Gliwice w Gliwicach
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach
z 14 kwietnia 2026 r., III WSC 5/26,
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta Gliwice w Gliwicach
przeciwko spółce R. spółce akcyjnej w B.
o zapłatę,
uchyla zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w
Gliwicach, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym
postępowanie.
(M.T.)
III CZ 148/26
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 kwietnia 2026 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach odrzucił
skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z 17 grudnia 2025 r.
Sąd Okręgowy ustalił, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został
doręczony pełnomocnikowi powoda w 21 stycznia 2026 r. Przyjął następnie, że
dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej, obliczony zgodnie z art.
112 k.c. w zw. z art. 165 k.c., upłynął 21 marca 2026 r. Skoro zaś skarga kasacyjna
została wniesiona 23 marca 2026 r., Sąd Okręgowy uznał ją za spóźnioną i odrzucił
na podstawie art. 3986 §2 k.p.c.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, zaskarżając je w całości
i zarzucając w szczególności naruszenie art. 115 k.c. w zw. z art. 165 k.p.c. przez
ich niezastosowanie i błędne przyjęcie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej
upłynął w dniu 21 marca 2026 r. mimo, że dzień ten przypadał w sobotę, co
skutkowało przedłużeniem terminu do 23 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
W myśl art. 165 § 1 k.p.c., terminy oblicza się według przepisów prawa
cywilnego. Stosownie do art.112 zdanie pierwsze k.c., termin oznaczony
w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą
odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu
nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Zgodnie z art. 115 k.c. w brzmieniu
nadanym z dniem 1 stycznia 2017 r. przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia
2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego
przedsiębiorców (Dz.U. z 2016 r. poz. 2255 ze zm.), jeżeli koniec terminu
do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub
na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani
sobotą (zob. postanowienie SN z 5 grudnia 2017 r. II UZ 93/17). Wobec brzmienia
powyższego przepisu, skarga kasacyjna została wniesiona w ustawowym terminie.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.
[a.ł]
III CZ 148/26
3
