III CSK 95/16

Sygn. akt III CSK 95/16

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z wniosku L. S. i W. S.
‎przy uczestnictwie W. R.
‎o rozgraniczenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 maja 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy L. S.

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 30 września 2014 r., którym dokonano rozgraniczenia nieruchomości uczestników według linii wytyczonej w opinii geodety, która nie uwzględniała przebiegu oczekiwanego przez wnioskodawców.

W skardze kasacyjnej wnioskodawca powołał podstawę przewidzianą w art. 398³ § 1 pkt 1 k.p.c., a żądaniem przyjęcia tej skargi do rozpoznania objął przyczynę wskazaną w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z koniecznością udzielenia odpowiedzi na pytanie: „czy w sytuacji, gdy postępowanie o zniesienie współwłasności swym zakresem nie objęło nieruchomości w granicach odpowiadających stanowi prawnemu, możliwe jest następnie dokonanie rozgraniczenia w oparciu o jej granice prawne sprzed daty postanowienia o zniesieniu współwłasności".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących wątpliwości w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Stwierdzenie, czy te szczególne względy zachodzą w konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przesłanek wymienionych w art. 398⁹§ 1 k.p.c.

Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c., wymagało przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności. Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest  istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.). Kwestie zawarte we wniosku skarżącej, jako istotne zagadnienia prawne, nie mają takiego charakteru, z uwagi na brak cech nowości.

Sformułowane przez skarżącego wątpliwości nie odpowiadają wymaganiom przewidzianym w orzecznictwie Sądu Najwyższego dla rozumienia przyczyny istotnego zagadnienia prawnego. Skarżący nie podał na czym polega istotność i nowość problematyki zakresu kognicji sądu rozpoznającego sprawę o rozgraniczenie. Nie wszystkie pretensje dotyczące sfery prawa własności mogą być rozstrzygnięte w tym postępowaniu. Wątpliwości nie zostały odniesione do  wywodu prawnego Sądu, chociaż skarżący umiejscowił je w okolicznościach tej sprawy. Nie zostały przedstawione argumenty przemawiające za tezą o istnieniu istotnego zagadnienia prawnego

W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w  granicach zaskarżenia, stosownie do art. 398¹³ § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398⁹ § 2 w związku z art. 13§2 k.p.c.

jw