III CSK 423/14

Sygn. akt III CSK 423/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku M. B.-S., K. G., J. C.-S., T. S.-Ć., A. B.-A.
‎przy uczestnictwie Gminy Miasta Z., Ogólnokrajowej Spółdzielni Turystycznej "G." w W., M. G., M. F., R. B., K. B., J. K. i B. S.
‎o ustanowienie drogi koniecznej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 marca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Ogólnokrajowej Spółdzielni Turystycznej "G." w W.

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.
‎z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i  zasądza od uczestnika - Ogólnokrajowej Spółdzielni Turystycznej "G." w W. - na rzecz wnioskodawczyni M. B.-S. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 grudnia 2013 r.

Na postanowienie Sądu drugiej instancji uczestniczka Ogólnokrajowa Spółdzielnia Turystyczna „G.” wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, jednocześnie formułując kilka zagadnień prawnych dotyczących służebności drogi koniecznej, które - według skarżącej - wystąpiły w sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W skardze kasacyjnej występuje sprzeczność argumentacyjna, gdyż skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi, wskazując jednocześnie na liczne, występujące w sprawie zagadnienia prawne. Istotne zagadnienie prawne występuje w sytuacji, w której na tle rozpoznawanej sprawy wyłania się poważny, abstrakcyjny problem prawny wymagający pogłębionych analiz i rozważań Sądu Najwyższego, natomiast oczywista zasadność skargi zachodzi wtedy, gdy w konkretnej sprawie doszło do oczywistego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, tj. gdy zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są oczywiście zasadne. Jest jasne, że gdy skarga jest w tym znaczeniu oczywiście uzasadniona, nie może być w niej miejsca na poważne, istotne zagadnienie prawne.

Niezależnie od tego, nie wykazano oczywistej zasadności skargi, a przytoczone zagadnienia są w istocie obleczonymi w formie pytań zarzutami pod adresem zaskarżonego orzeczenia, nieuwzględnionymi zresztą w podstawach. Większość tych zarzutów jest zresztą wymierzona w ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 398³ § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 398²¹, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

[l.n]