III CSK 237/20

Sygn. akt III CSK 237/20

POSTANOWIENIE

Dnia 5 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Monika Koba

w sprawie z powództwa J.P.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie (…)
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 listopada 2021 r.,
‎na skutek wniosku pełnomocnika powoda

o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt III CSK 237/20,

oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2021 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do  rozpoznania skargi kasacyjnej powoda J.P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 4 września 2019 r. i nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

W dniu 14 września 2021 r. reprezentujący powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym adwokat T.K. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2021 r. przez zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, oświadczając że opłata ta nie została uiszczona ani w całości ani w części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy orzekając o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie miał podstaw do rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, w skardze kasacyjnej nie sformułowano bowiem żadnego wniosku w tym przedmiocie (k. 209- 212). Zawarto w niej jedynie wniosek o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, który - wobec wyniku postępowania kasacyjnego - był bezprzedmiotowy. Zaaprobowanie tak sformułowanego wniosku mogłoby nastąpić jedynie w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej powoda poprzez zasądzenie kosztów pomocy prawnej bezpośrednio od pozwanego na rzecz powoda. Z kolei wniosek pozwanego sformułowany w odpowiedzi na skargę o zasądzenie od powoda kosztów postępowania kasacyjnego (k. 249 – 253) nie został uwzględniony, Sąd Najwyższy nie obciążył bowiem powoda kosztami postępowania kasacyjnego (k. 21).

W sytuacji, w której nie zachodzą podstawy do  obciążenia kosztami nieopłaconej pomocy prawnej przeciwnika strony reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, koszty te obciążają Skarb Państwa zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 maja 1982 r. o adwokaturze (tekst  jedn. Dz.U. 2018, poz. 1184). Niezbędne jest jednak złożenie przez pełnomocnika z urzędu wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z  dnia  3  października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 z późn. zm.), co w okolicznościach sprawy nie nastąpiło. Dokonanie tej czynności we wniosku z dnia 13 września 2021 r. o uzupełnienie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej jest spóźnione i z tych przyczyn nie mogło być uwzględnione (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2017 r., I CZ 94/17, niepubl., z dnia 18 września 2017 r., V CSK 677/16, niepubl. oraz z dnia 18 września 2007 r., IV CSK 283/07, niepubl.).

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie z art. 351 § 1 w związku z art. 361 i art. 391 § 1 i w związku z art. 398²¹ k.p.c. orzekł, jak w sentencji

ke