Sąd Najwyższy

III CSK 195/17

postanowienie SN z dnia 2017-11-09

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 195/17
Data orzeczenia2017-11-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 195/17

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Zakładów [...] "Z." w Z. S.A. w Z.
‎
przeciwko "A." sp. z o.o. w Ł.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 listopada 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt VII Ga (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazał na potrzebę wykładni przepisów prawa powstającą na tle tej sprawy oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Potrzeba wykładni przepisów prawa ma dotyczyć art. 309 k.p.c. i kwestii dopuszczalności wykorzystania jako środek dowodowy niepoświadczonej kserokopii. W sprawie zostały przez powódkę przedstawione takie protokoły inwentaryzacyjne, lecz Sąd I instancji, co utrzymał w mocy Sąd II instancji, wydał postanowienie o odmowie przeprowadzenia z nich dowodu. Kwestia dopuszczalności dowodu z niepoświadczonej kserokopii nie jest nowością w orzecznictwie Sądu Najwyższego, co dostrzeżono już w skardze kasacyjnej, powołując niektóre dotyczące tego rozstrzygnięcia. W tej sprawie jednak nie ma nawet potrzeby ustalania, czy rzeczywiście w tym zakresie zachodzi wskazywana przez skarżącego potrzeba wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości, ponieważ, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, podstawową przyczyną niedopuszczenia przeprowadzenia dowodów z rzeczonych protokołów było spóźnione ich zgłoszenie. Nawet zatem ewentualna wątpliwość interpretacyjna wskazywana przez skarżącego nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy. Natomiast dostrzeżone przez skarżącego istotne zagadnienie prawne, które miałoby uzasadnić przyjęcie skargi do rozpoznania, dotyczy tego, kiedy występuje brak winy w rozumieniu art. 168 k.p.c. pozwalający na przywrócenie terminu dla dokonania czynności procesowej. To zagadnienie również nie wymaga wyjaśnienia na tle tej sprawy. Założeniem dla jego sformułowania jest bowiem przyjęcie, że doręczyciel skorygował adres na przesyłce – tymczasem Sądy meriti wyraźnie uznały tę okoliczność za nieudowodnioną.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie