III CSK 187/16

Sygn. akt III CSK 187/16

POSTANOWIENIE

Dnia 7 września 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z wniosku B. P.
‎przy uczestnictwie B. S., J. S., W. S., H. L. , I. N., E. S., R. S., M. B., S. B. ,X. S., J.L. , L. S., G. A., M. S., M. B., E. S., K. P., G. P., Ł. P., R. P., M. P., P. P., D. Ś., Z.Z.,Y. P. , R. P., E. P., M. Ż., I. K., L. S., Gminy P., S. G., M. R., E. Z. i F. Z.
‎o dział spadku po J. P. i F. P. - w przedmiocie wniosku H. Ś., zastąpionej przez jej spadkobierców S. G., M. R. i E. Z., o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 września 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II Ca (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. oddala wniosek uczestniczki postępowania E. Z.

o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd  Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lipca 2015 r. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

Jak zostało wyjaśnione w judykaturze Sądu Najwyższego, oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy  wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka  w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na  które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na  treść  zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że  oczywiste  jest to, co  jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy  przeprowadzenia dłuższych  badań lub dociekań. Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł  z  oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa  lub podstawowych  zasad  obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut  oka, bez  konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Bliższa  analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że  skarga  kasacyjna w niniejszej sprawie jest - w  powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Wniosek uczestniczki postępowania E.Z. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oddalono wobec faktu, że przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną było postanowienie sądu drugiej instancji oddalające apelację od postanowienia sądu pierwszej instancji będącego postanowieniem wstępnym (art. 685 oraz art. 318 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 398²¹ i art. 13 § 2 k.p.c.).

jw