Sygn. akt III CSK 177/15
POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku E. B. i M. W.
przy uczestnictwie M. K., A. S., S. S., A. B. i Skarbu Państwa - Starosty Suskiego
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 września 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A. B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca 1812/14,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. – w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku – Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Wadowicach, VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w Suchej Beskidzkiej z dnia 16 kwietnia 2014 r.
Od tego postanowienia uczestnik A. B. wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przyczyny kasacyjne, a więc okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zostały wymienione wyczerpująco w art. 3989 § 1 k.p.c. Są to: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi kasacyjnej.
Składając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący nie tylko nie określił konkretnej przyczyny kasacyjnej, ale także nie przytoczył okoliczności i argumentów mogących którąś z przyczyn uzasadniać. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi „błędną wykładnią” art. 934 k.c. może uzasadniać podstawę kasacyjną, a nie wniosek o przyjęcie skargi. Poza tym teza ta jest nazbyt ogólnikowa i nie spełnia wymagań wypływających z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).