Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-09-29
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III CSK 176/15
POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku A. M.
przy uczestnictwie K. B., B. C. i J. C.
o rozgraniczenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 września 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika K. B. oraz skargi kasacyjnej uczestników B. C. i J. C.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt II Ca 382/13,
odmawia przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. - w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości - Sąd Okręgowy w Kielcach zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 10 grudnia 2012 r.
Uczestnik K. B. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości rozgraniczenia granic, oraz czynników i okoliczności, które należy analizować dokonując rozgraniczenia. Skargę wnieśli również uczestnicy B. i J. małżeństwo C., wskazując na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedstawione w skardze kasacyjnej uczestnika K. B. „zagadnienie prawne” jest w istocie pytaniem o trafność rozstrzygnięcia konkretnej - niniejszej - sprawy. To, czy istnieje możliwość rozgraniczenia według dokonanego kryterium jest kwestią stanu faktycznego i ustaleń, wymyka się zatem rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 k.p.c.). Cała skarga, także w ramach podstaw, jest wymierzona w ustalenia, należy więc podkreślić, że zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).
Odnosząc się natomiast do skargi uczestników B. i J. C. należy wskazać, że nie można dokonać błędnej wykładni i zarazem niewłaściwego zastosowania art. 153 k.c. przez „niewłaściwe ustalenie przebiegu granic”. Taki zarzut dotyczy w istocie ustaleń Sądu meriti, które nie mogą być w postępowaniu kasacyjnym kwestionowane. Skarga kasacyjna nie jest zatem oczywiście uzasadniona.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
l.n
