III CSK 173/16

Sygn. akt III CSK 173/16

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa R. S.
‎przeciwko R. S.A. z siedzibą w K.
‎o ochronę dóbr osobistych i zapłatę
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 lipca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
‎z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt I ACa 173/15,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w  Krakowie radcy prawnemu W. W. kwotę 6210 (sześć tysięcy dwieście dziesięć) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód R. S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2015 r., którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2014 r. W wyroku tym oddalono powództwo powoda obejmujące ochronę jego wizerunku.

W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania cywilnego (art. 391 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c.; art. 391 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c.) oraz zarzuty naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 art. 10 ust. 1 i art. 38 ust. 1 zd. I ustawy - prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 r.

Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ochronę wizerunku powoda występuje istotne zagadnienie prawne i obie wersje tego zagadnienia (pierwotną i alternatywną) sformułował na s. 3-4 skargi.

Jednocześnie skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i  przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Analizując treść uzasadnień obu Sądów meriti oraz prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ochronę dóbr osobistych - wbrew stanowisku skarżącego - nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określona w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. W sprawie tej bowiem nie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, w rozumieniu tego przepisu i to zarówno w jego ujęciu pierwotnym, jak i ewentualnym (s. 3-4 skargi). W ujęciu pierwotnym sformułowane przez powoda zagadnienie prawne nawiązuje do kwestii ustaleń faktycznych i  oceny dowodów, a ta materia nie może być w ogóle rozważana w postępowaniu kasacyjnym (art. 398³ § 3 k.p.c.). Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że Sąd Okręgowy prawidłowo oddalił wniosek powoda z dnia 29 października 2014 r., bowiem na powodzie ciążył obowiązek wykazania danych osoby, która miała być przesłuchana jako świadek w procesie o naruszenie dóbr osobistych (w danej sprawie - prawa do wizerunku powoda). Fakt takiego naruszenia wykazuje podmiot dochodzący ochrony prawnej (art. 6 k.c.). Nie pojawia się tu zatem sugerowana kwestia związania Sądu meriti wnioskiem dowodowym strony powodowej.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 3, 8, 14 ust. 1 i 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805).

^jw