Sąd Najwyższy

III CSK 149/15

postanowienie SN z dnia 2015-08-26

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 149/15
Data orzeczenia2015-08-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 149/15

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku A. G.
‎
przy uczestnictwie W. G., K. S., Z. P.

i M. P.
‎
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
‎
z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca 613/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i   przyznaje radcy prawnemu K. J. (Kancelaria Prawna w K.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 900 zł (dziewięćset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym uczestniczkom W. G. i K. S.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie – w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia – zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2012 r. w ten sposób, że wniosek oddalił.

Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występujące jego zdaniem w sprawie istotne zagadnienia prawne dotyczące przesłuchania świadków.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza bowiem jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23  października 2002 r., II CK 12/02, niepubl., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, niepubl., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, niepubl., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, niepubl., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, niepubl., z  dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, niepubl.).

Takich cech nie można stwierdzić w zagadnieniu prawnym sformułowanym rzez skarżącego. W istocie obejmuje ono zarzuty przeciwko sposobowi przesłuchania, których skarżący podczas postępowania nie zgłaszał, a    w    szczególności nie zgłosił zastrzeżeń do protokołu (162 k.p.c.), umożliwiających późniejsze kwestionowanie prawidłowości czynności procesowej.

Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że przesłuchanie miało przebieg rzeczowy, pozbawiony emocji, a jego prawidłowość nie budzi zastrzeżeń.

W tej sytuacji, skoro wskazywana przez skarżącego przyczyna kasacyjna w  postaci zagadnienia prawnego nie występuje, należało orzec, jak w sentencji (art.  3989 § 2 k.p.c.).

Zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczkom z urzędu w  postępowaniu kasacyjnym przyznano na podstawie § 6 pkt 6 oraz § 8 pkt 1 i art. 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie