III CSK 146/14

Sygn. akt III CSK 146/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa Wspólnoty […]
‎przeciwko Gminie K. Urzędowi Miejskiemu w K.
‎o ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 czerwca 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 5400,- (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K., ustalając nieważność ustanowienia odrębnej własności lokali w zakresie, w jakim czynność ta określała wysokość udziałów w nieruchomości wspólnej. Dokonując odmiennej oceny okoliczności sprawy Sąd drugiej instancji stwierdził, że pozwana gmina w  niewłaściwy sposób określiła wysokość tych udziałów, uwzględniając w  obliczeniu pomieszczenie kotłowni, które nie wchodziło w skład nieruchomości wspólnej. W skardze kasacyjnej pozwana zarzuciła wydanie tego orzeczenia z  naruszeniem art. 65 § 1 k.c. w związku z art. 328 § 2, art. 391 § 1 i art. 382 k.p.c.; art. 15a ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i  osiedlach (Dz. U. Nr 32, poz. 159 ze zm.); art. 3 ust. 2 w związku z art. 6 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.); art. 58 k.c.; art. 328 § 2, art. 391 § 1 i art. 382 k.p.c.; art. 231 k.p.c. w związku z art. 232, art. 210 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 6 k.c.; art. 247, art. 244 oraz art. 246 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, ewentualnie o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powódka wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie nie występują podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Brak zwłaszcza przesłanki oczywistej zasadności wniesionej skargi, na której występowanie powołała się skarżąca. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego zasadność skargi kasacyjnej w stopniu oczywistym oznacza jej zasadność ewidentną, widoczną już na pierwszy rzut oka bez konieczności prowadzenia złożonych rozumowań (tak m.in. Sąd Najwyższy w  postanowieniach: z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, nie publ., z dnia 4  kwietnia 2013 r., III SK 43/12, nie publ. oraz z dnia 18 lipca 2013 r., III CSK 143/13, nie publ.). Istnienie tego szczególnego i kwalifikowanego stanu nie wynika jednak z argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zdaniem skarżącej o oczywistej zasadności przesądza w tym wypadku nieprawidłowe ustalenie przez Sąd Apelacyjny składu nieruchomości wspólnej, będące wynikiem braku odniesienia się do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz argumentów Sądu pierwszej instancji. Problemy te stanowiły jednak przedmiot stosunkowo szerokich i  wnikliwych uwag Sądu Apelacyjnego. Biorąc pod uwagę charakter naruszeń wskazywanych przez skarżącą nie można stwierdzić, by którekolwiek z nich mogło mieć charakter ewidentny i kwalifikowany, uzasadniając kontrolę prawomocnego orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Jedynie w takim bowiem wypadku możliwe byłoby spełnienie publicznych celów nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna – funkcjonująca inaczej niż środki zwykłe (w tym apelacja), w  ramach których możliwe jest kwestionowanie znacznie szerszej gamy uchybień przy rozpoznawaniu spraw.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w  postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 i art. 109 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

[aw]