Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-08-11
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III CSK 134/15
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz
w sprawie z wniosku A. K.
przy uczestnictwie G. S.A. w W. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu T.
o ustanowienie służebności przesyłu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 sierpnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie
z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt I Ca 496/14,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania G. S.A. w W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego;
3. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 grudnia 2014 r. Wnioskodawca powołał się na to, że w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne: konieczność wyjaśnienia, od jakiej daty rozpocząć mógł bieg termin zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu w rozumieniu nadanym przez judykaturę Sądu Najwyższego i problem dopuszczalności rozpoczęcia biegu przez ten termin przed dniem wydania pierwszego z powołanych orzeczeń (uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 1991 r., III CZP 73/91, OSNC 1992, nr 4, poz. 53).
W judykaturze Sądu Najwyższego wyjaśniono, że przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Problemy wskazywane przez skarżącego były już jednak przedmiotem obszernych wyjaśnień Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 139), w której określono sposób obliczania terminu zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu oraz jego relację do terminu zasiedzenia służebności przesyłu w rozumieniu art. 3051 i nast. k.c. Z tego powodu problemy wskazywane w skardze kasacyjnej nie wymagają ponownego zajmowania stanowiska przez Sąd Najwyższy – a tym samym, brak w tym zakresie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3, art. 98 § 3 w zw. z art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c.
l.n
