Sygn. akt III CSK 132/18
POSTANOWIENIE
Dnia 9 stycznia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku K. O. i I. S.
przy uczestnictwie X. O., M. L. i A. L.
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 stycznia 2019 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika X. O.
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt II Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika X. O. na rzecz wnioskodawczyni I. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku oddalił apelację wnioskodawczyni K. O. i uczestników X. O. i A. L. do postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 grudnia 2016 r.
Uczestnik X. O. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Stwierdził, że Sąd Okręgowy „nie dokonał własnej analizy dowodów a jedynie zaakceptował sposób postępowania dowodowego przez Sąd pierwszej instancji, który prowadził je pod kątem obalenia testamentu, marginalizując okoliczności pozytywne dla uczestnika”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Oczywista zasadności skargi nie została przez skarżącego wykazana. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, przyczyna kasacyjna przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest spełniona, jeżeli skarżący wykaże, że orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy.
„Oczywistości” skargi przeczy fakt, że uzasadnienie tej przyczyny kasacyjnej pokrywa się z uzasadnieniem podstaw, a jej uzasadnienie liczy ponad pięć stron; gdyby zasadność skargi była oczywista w wymaganym znaczeniu, tak szeroki wywód nie byłby potrzebny (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016, nr 2, poz. 29).
Niezależnie od tego, skarga kasacyjna została w istocie wymierzona przeciwko ustaleniom, które – wbrew przytoczonym zarzutom – są bardzo obszerne i staranne oraz zostały przedstawione w przekonującym, jasnym wywodzie, podważanie zaś ustaleń w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.