Sąd Najwyższy

III CSK 127/15

postanowienie SN z dnia 2015-08-04

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 127/15
Data orzeczenia2015-08-04
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Karol Weitz, SSN Karol Weitz (przewodniczący), SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 127/15

POSTANOWIENIE

Dnia 4 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z wniosku I. K. i J. K.
‎
przy uczestnictwie G. S.A.

w W.
‎
o ustanowienie służebności przesyłu,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 4 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie
‎
z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt I Ca 445/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i  zasądza od wnioskodawców solidarnie na rzecz uczestnika postępowania kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 18  grudnia 2014 r. Wnioskodawca powołał się na to, że w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne: konieczność wyjaśnienia, od jakiej daty rozpocząć mógł bieg termin zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu w rozumieniu nadanym przez orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz problem dopuszczalności rozpoczęcia biegu przez ten termin przed dniem wydania pierwszego ze wskazywanych orzeczeń (uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 1991 r., III CZP 73/91, OSNC 19992, nr 4, poz. 53).

W judykaturze Sądu Najwyższego wyjaśniono, że przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i  z  dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Problemy wskazywane przez skarżącego były już jednak przedmiotem obszernych wyjaśnień Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 139), w której określono sposób obliczania terminu zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu oraz jego relację do terminu zasiedzenia służebności przesyłu w rozumieniu art. 3051 i nn. k.c. Z tego powodu problemy wskazywane w skardze kasacyjnej nie wymagają ponownego zajmowania stanowiska przez Sąd Najwyższy – a tym samym, brak w tym zakresie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3, art. 98 § 3 w zw. z art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 §  2 k.p.c.

Zapytaj AI o to orzeczenie