III CSK 120/14

Sygn. akt III CSK 120/14

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa A. B. i E. B.
‎przeciwko G. B.
‎o stwierdzenie nieważności umowy,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 czerwca 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i  zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powodowie A. B. i E. B. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 października 2013 r., uzasadniając przyjęcie jej do rozpoznania występującym w sprawie istotnym zagadnieniem prawnym, sprowadzającym się do pytania, czy ocena pozorności czynności prawnej w sytuacji, w której strony zawierają w krótkim okresie czasu kilka umów tworzących jeden, złożony stosunek prawny, powinna odbywać się tylko z uwzględnieniem pozostałych umów tworzących ten stosunek, czy powinna odnosić się jedynie do stanu z chwili zawierania każdej z poszczególnych umów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazują jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinni sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter.

Zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ. i z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Zagadnienie to musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).

Zagadnienie sformułowane w skardze kasacyjnej nie jest istotne w przedstawionym rozumieniu; zostało skonstruowane instrumentalnie, a w istocie syntetyzuje tylko polemikę z ustaleniami Sądów meriti, która jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalna. Ponadto skarżący nie wykazali rozbieżności występującej w orzecznictwie lub wątpliwości interpretacyjnych w tym zakresie.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 w związku z art. 398²¹ i 391 § 1 k.p.c.

[aw]