Sąd Najwyższy

III CSK 119/15

postanowienie SN z dnia 2015-08-26

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 119/15
Data orzeczenia2015-08-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 119/15

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa S. T.
‎
przeciwko J. M.
‎
o ustalenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
‎
z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt I ACa 729/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – w  sprawie o ustalenie nieważności umowy sprzedaży nieruchomości – oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 13 stycznia 2014 r.

Pozwany wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Powołał się na niebudzącą – jego zdaniem – wadliwość wykładni art. 189 k.p.c. oraz nieistnienie interesu prawnego powoda w wytoczeniu powództwa o ustalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Możliwość wytoczenia powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z  rzeczywistym stanem prawnym z zasady nie wyłącza interesu prawnego w  wystąpieniu z powództwem o ustalenie (art. 189 k.p.c.). Inne są funkcje obu postępowań oraz zapewniają inny zakres ochrony prawnej (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014 r., III CZP 121/13, OSNC 2015, nr 2, s. 17, postanowienie z dnia 8 kwietnia 2011 r., II CSK 493/10, OSNC - ZD 2011, nr C, poz.  70, wyrok z dnia 19 października 2004 r., II CK 152/04, nie publ.).

Jeżeli umowa jest nieważna z powodów określonych w art. 82 k.c., każdy kto ma z tym interes, może domagać się ustalenia jej nieważności, bez względu na to, czy przysługuje mu roszczenie przewidziane w art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.).

W tej sytuacji o oczywistej zasadności skargi nie może być mowy.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie