III CSK 115/14

Sygn. akt III CSK 115/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej […] w B.
‎przeciwko T. […] S.A. w K.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 czerwca 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego w T.
‎z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację powoda: Wspólnoty Mieszkaniowej […] w B. oraz apelację pozwanego: T. […] S.A. w K. od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 maja 2013 r., w sprawie o zapłatę 70.050 złotych tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej 16.649,62 złotych, oddalając powództwo w pozostałym zakresie, umarzając postępowanie w części ponad kwotę 69.338 złotych i zasądzając na rzecz strony powodowej koszty postępowania. Oddalając obie apelacje Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne i oceny prawne dokonane przez Sąd Rejonowy.

W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła wyrokowi Sądu Okręgowego naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i  niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 172, art. 176 § 1 i art. 292 k.c. w  związku z przepisem wskazanym jako art. 305.4 k.c. (chodzi prawdopodobnie o  art. 305⁴ k.c.) poprzez uwzględnienie podniesionego przez stronę pozwaną zarzutu zasiedzenia służebności odpowiadającej służebności przesyłu. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania wraz z  rozstrzygnięciem o kosztach postępowania.

W odpowiedzi na skargę strona pozwana wniosła o odmowę jej przyjęcia do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca powołała art. 398⁹ § 1 pkt 2 k.p.c., ze względu na potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, polegających na ustaleniu przesłanek i kryteriów zasiedzenia służebności przesyłu na podstawie art. 305¹ w związku z art. 172, art. 176 § 1 i art. 292 k.c., a w szczególności przesłanek dopuszczalności nabycia służebności przesyłu przez przedsiębiorstwo przesyłowe, przesłanek skutecznego przeniesienia posiadania służebności oraz dobrej wiary w  nabyciu posiadania.

Jednakże pełnomocnik strony skarżącej nie zawarł żadnego uzasadnienia zgłoszonych wątpliwości poprzez profesjonalny wywód prawny, do czego był zobowiązany przez art. 398⁴ § 2 k.p.c. Jedynie w uzasadnieniu podstaw skargi kasacyjnej próbował nawiązać do niektórych wątpliwości interpretacyjnych, przy czym uczynił to w sposób całkowicie nieprzekonujący. Jest to głównie polemika z  ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów Sądu pierwszej instancji, popartymi przez Sąd Okręgowy w wyniku rozpoznania apelacji; zarzuty takie nie mogą stanowić podstaw skargi kasacyjnej, zaś ustalenia faktyczne wiążą Sąd Najwyższy (art. 398³ § 3 i art. 398¹³ § 2 k.p.c.). Z kolei wątpliwości prawne podnoszone przez stronę skarżącą odnośnie do zastosowania przepisów o zasiedzeniu służebności gruntowej na warunkach obecnej służebności przesyłu, jak też dobrej wiary posiadania urządzeń przez przedsiębiorstwo przesyłowe i przeniesienia posiadania służebności zostały wystarczająco już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego, którego liczne orzeczenia rozstrzygające podniesione kwestie przytoczyła strona pozwana w odpowiedzi na skargę.

Mając to na uwadze należało na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

[aw]