Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2024-12-05
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
POSTANOWIENIE
5 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
na posiedzeniu niejawnym 5 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M. S.
przeciwko A. J.
o rozwód,
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Katowicach
postanowieniem z 29 lipca 2024 r., XVIII C 247/24,
o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy,
odmawia oznaczenia sądu.
[D.R.]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 29 lipca 2024 r. Sąd Okręgowy w Katowicach zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa M. S. przeciwko A. J. o rozwód. Sąd Okręgowy nie uzasadnił swojego postanowienia oraz nie wskazał w sposób wyraźny podstawy prawnej swojego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa jest uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (zob. postanowienia SN: z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22; z 12 czerwca 2024 r., III CO 581/24).
W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. który stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.
W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy, skoro powód w pozwie podał, że żadna ze stron nie zamieszkuje obecnie w miejscowości będącej ich ostatnim miejscem wspólnego zamieszkania, że pozwana nie ma stałego miejsca zamieszkania w Polsce, oraz wskazał swoje miejsce zamieszkania w Katowicach, a Sąd Okręgowy nie ustalił, aby wskazanie to nie odpowiadało rzeczywistości. Oznacza to, że możliwe jest określenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 zd. 2 in fine k.p.c.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[D.R.]
[ał]
