Sąd Najwyższy

III CO 45/15

postanowienie SN z dnia 2015-08-11

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CO 45/15
Data orzeczenia2015-08-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CO 45/15

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku D. Ś.

o oznaczenie sądu

w sprawie z jego wniosku przy uczestnictwie S. M.
‎
o podział majątku dorobkowego,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 11 sierpnia 2015 r.,

oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca stwierdził, że zamierza złożyć wniosek o podział majątku wspólnego po ustaniu ustroju wspólności majątkowej oraz o rozliczenie wydatków, nakładów i innych świadczeń z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego uczestniczki. Podniósł także, że w skład majątku wspólnego nie wchodzą jakiekolwiek rzeczy (ruchomości lub nieruchomości), a przedmiotem podziału będą wyłącznie wydatki, nakłady i inne świadczenia z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego. W tej sytuacji – zdaniem wnioskodawcy – nie da się ustalić właściwości miejscowej sądu według przesłanek określonych w art. 566 k.p.c., należy zatem oznaczyć ten sąd na podstawie art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 566 i 567 k.p.c., sprawy o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami są rozpoznawane w postępowaniu nieprocesowym, w którym art. 45 k.p.c. nie ma jakiegokolwiek – nawet odpowiedniego – zastosowania. Wyłączenie stosowania tego przepisu w postępowaniu nieprocesowym wynika ze szczególnego unormowania art. 508 § 1 k.p.c., w którym – w razie niemożności określenia sądu właściwego miejscowo – przewidziana jest właściwość sądu dla m.st. Warszawy (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1958 r., 4 CO 21/58, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1959, nr 4, s. 268).

Z tych względów wniosek oddalono.

Zapytaj AI o to orzeczenie