Sygn. akt III CO 243/22
POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kamil Zaradkiewicz
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko K. K.
o rozwód,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 maja 2022 r.,
na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w P. XIV Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w P.
akt o sygn. XIV C […],
celem oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo w sprawie
odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
UZASADNIENIE
Pozwem z 5 stycznia 2022 r. M. K. wytoczyła powództwo o rozwód przeciwko K. K..
Postanowieniem z 28 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w P. po rozpoznaniu sprawy postanowił zwrócić się do Sądu Najwyższego celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.
W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.
Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. W niniejszej sprawie oznaczenie sądu na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. jest przedwczesne, a to z uwagi na fakt, iż Powódka w pozwie jako swój adres wskazała Z., co może wskazywać na jej miejsce zamieszkania bądź zwykłego pobytu. W konsekwencji konieczne jest jednoznaczne zweryfikowanie tego, czy nie zachodzą podstawy do ustalenia właściwości miejscowej na zasadach ogólnych.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
a.s.