POSTANOWIENIE

6 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Marcin Łochowski

na posiedzeniu niejawnym 6 grudnia 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa E. F.
‎przeciwko N. B.
‎o rozwód,
‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Suwałkach
‎postanowieniem z 23 października 2024 r., I C 757/24,
‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy,

odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Suwałkach na podstawie art. 45 § 1 i 2 w zw. z art. 41 k.p.c. wystąpił do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uszło uwadze Sądu Okręgowego, że w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 45 k.p.c., a więc niemożność ustalenia właściwości miejscowej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego

Zgodnie bowiem z art. 41 k.p.c. powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. Jak wynika z akta sprawy powód od 2018 r. na stałe zamieszkuje na terenie Polski. Możliwe jest więc ustalenie sądu właściwego miejscowo na podstawie kryteriów przewidzianych w art. 41 k.p.c.

Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 w zw. z art. 41 k.p.c. odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

(D.Z.)

r.g.