Sygn. akt III CNP 66/06
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa B. C. i G. C.
przeciwko K. M. i J. M.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2007 r.,
na skutek skargi pozwanego J. M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem,
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 23 marca 2006 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
pozwanego J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2005 r.
w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.
Wyrok Sądu Apelacyjnego pozwany J. M. zaskarżył w całości skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu
wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci art. 231 k.c. poprzez
błędną jego interpretację.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego
orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego
względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze
wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.
W tym celu skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne
środki. niespełniające wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23 września 2005 r.,
III CNP 5/05. niepubl.).
Skarżący nie wskazał, że związana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda
powstała. Nie uprawdopodobnił ani rozmiaru poniesionych szkód, ani też nie
wykazał ich związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Nie jest bowiem
spełnieniem wymagania z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie skarżącego, że
szkoda wynika z utraty korzyści płynących z istnienia stosunku najmu części
spornego budynku, nałożenia obowiązku przeniesienia udziału w wysokości 3/10
nieruchomości oraz utraty korzyści wynikającej ze wzrostu wartości nieruchomości.
W istocie powyższe stwierdzenia skarżącego są wyrazem jego niezadowolenia
z rozstrzygnięcia Sądu.
3
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248
§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
jc
