II ZOW 21/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 czerwca 2025 r.
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
Ławnik SN Grzegorz Gołębiowski
Protokolant Karolina Majewska
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu 10 czerwca
2025 r.,
w sprawie oświadczenia Włodzimierza Brazewicza - Rzecznika Dyscyplinarnego
Ministra Sprawiedliwości z 14 października 2024 r. o cofnięciu odwołania Zastępcy
Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z 9 marca 2023 r.
od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia
2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22, uniewinniającego obwinioną X. Y. od dokonania
zarzucanych jej czynów wyczerpujących dyspozycję art. 107 § 1 pkt
3 usp,
postanowił:
1. na podstawie art. 432 k.p.k. w z art. 128 Prawo o ustroju sądów
powszechnych w zw. z art. 10 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
pozostawić bez rozpoznania, wobec jego cofnięcia, odwołanie
Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych
z 9 marca 2023 r. od wyroku Sądu Najwyższego Izby
Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK
17/22, uniewinniającego obwinioną X. Y. od dokonania zarzucanych
jej czynów wyczerpujących dyspozycję art. 107 § 1 pkt 3 usp;
2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania.
Grzegorz Gołębiowski Barbara Skoczkowska Zbigniew Korzeniowski
II ZOW 21/23
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 10 stycznia 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I ZSK 17/22,
Sąd Najwyższy uniewinnił sędzię Sądu Rejonowego [...] w W. – X. Y., od dokonania
zarzucanych jej czynów, polegających na tym, że:
1) 20 sierpnia 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia
przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt [...] Sądu
Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu w przedmiocie
dalszego stosowania tymczasowego aresztowania oraz w przedmiocie wniosku
obrońcy oskarżonego o uchylenie środka zapobiegawczego w postaci
tymczasowego aresztowania, przekraczając swoje uprawnienia podjęła działania
kwestionujące, istnienie stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby
Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów
Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa
Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do uchylenia przez Sąd, orzekający w
składzie jednoosobowym, środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego
aresztowania w oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego
sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i
umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd
Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten
sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania
wymiaru sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1
pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych;
2) 26 sierpnia 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia
przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt [...] Sądu
Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu wstępnym,
przekraczając swoje uprawnienia podjęła działania kwestionujące, istnienie
stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej,
skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów
Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa
Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do wyłączeniu przez Sąd, orzekający
II ZOW 21/23
3
w składzie jednoosobowym, sprawy jednego z oskarżonych do odrębnego
rozpoznania w oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego
sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania
i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd
Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten
sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania
wymiaru sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1
pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych;
3) od 23 do 30 listopada 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia
przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt […] Sądu
Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu w przedmiocie
rozważenia umorzenia postępowania, przekraczając swoje uprawnienia podjęła
działania kwestionujące, istnienie stosunku służbowego sędziów Sądu
Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie
konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba
Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do umorzenia
przez Sąd, orzekający w składzie jednoosobowym, postępowania karnego w
oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego sędziów Sądu
Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie
konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba
Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten sposób na szkodę
interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru
sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1
pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
Odwołanie od tego orzeczenia wniósł 9 marca 2023 r. Zastępca Rzecznika
Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił, na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. w zw.
z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, obrazę przepisów prawa
materialnego, polegającą na wadliwym niezastosowaniu do ustalonego stanu
II ZOW 21/23
4
faktycznego przepisu art. 107 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o ustroju sądów
powszechnych, co w rezultacie skutkowało uniewinnieniem obwinionej, mimo że
zarzucane jej czyny wypełniały znamiona przewinień dyscyplinarnych w postaci
działań kwestionujących istnienie stosunku służbowego sędziów, skuteczność
powołania sędziów i umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej
Polskiej, wyczerpując również znamiona umyślnych przestępstw ściganych
z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k.
Na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju
sądów powszechnych zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, polegającą
na wadliwym zastosowaniu do ustalonego stanu faktycznego przepisu art. 107 § 3
pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych i błędnym przyjęciu że
zachowania obwinionej stanowiły tak zwany kontratyp dyscyplinarny, co w
rezultacie skutkowało jej uniewinnieniem, mimo że zarzucane czyny wypełniały
znamiona przewinień dyscyplinarnych w postaci działań kwestionujących istnienie
stosunku służbowego sędziów, skuteczność powołania sędziów i umocowanie
konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, wyczerpując również znamiona
umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k.
Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku
w całości, poprzez przyjęcie, że obwiniona sędzia jest winna popełnienia
zarzucanych jej czynów i w konsekwencji wymierzenie jej kary złożenia z urzędu
sędziego.
Jako wniosek ewentualny wskazał uchylenie zaskarżonego wyroku
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu Izbie
Odpowiedzialności Zawodowej Wydziałowi I.
Oświadczeniem z 14 października 2024 r., sygn. SD […], Rzecznik
Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości Włodzimierz Brazewicz cofnął odwołanie
z 9 marca 2023 r., wniesione przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów
Sądów Powszechnych, od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności
Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22.
II ZOW 21/23
5
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 431 § 1 k.p.k. środek odwoławczy można cofnąć.
Oświadczeniem z 14 października 2024 r. Rzecznik Dyscyplinarny Ministra
Sprawiedliwości Włodzimierz Brazewicz, cofnął odwołanie od wyroku Sądu
Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt
I ZSK 17/22. Pismo to zostało złożone skutecznie.
Zgodnie z treścią art. 432 k.p.k. cofnięty środek odwoławczy sąd pozostawia
bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w punkcie
pierwszym postanowienia.
[M. T.]
[r.g.]
Grzegorz Gołębiowski Barbara Skoczkowska Zbigniew Korzeniowski
