II SA/Sz 74/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na postanowienie P. I. N. B. [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę.

M. P. i M. P., wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Koszalinie, z 29 listopada 2023 r., nr [...], odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, dotyczącego budynku usytuowanego na działce nr [...], obręb [...], Aleja [...] w K..

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarga na postanowienie niezaskarżalne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi objęto postanowienie organu o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 101 § 3 k.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że powyższy przepis nie obejmuje postanowień negatywnych. Zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania"). Istotą tego przepisu jest pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz

o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z zasadą szybkości postępowania, określoną w art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; postanowienie NSA z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt I OSK 1788/19, dostępne

w CBOSA).

Tym samym, na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, zażalenie nie przysługuje. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest,

w rozumieniu art. 101 § 3 k.p.a., ani postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania, ani też postanowieniem w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2020 r., sygn. akt II GSK 3420/17, dostępne w CBOSA).

Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego,

w zakresie kontroli zgodności z prawem, została ograniczona wyłącznie do postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończących postępowanie w sprawie oraz rozstrzygających sprawę co do istoty.

Skoro zatem na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje i nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, to nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego.

W rezultacie rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na postanowienie

o odmowie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu.

Zauważyć należy, że strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, gdyż zgodnie z art. 142 k.p.a. wskazane wyżej rozstrzygnięcie może być kwestionowane w odwołaniu od decyzji, jak i w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.